|

Xelat Ehmed
Ji
dilê Sîpanê Xelatê were
Hîn
wek
ku tu min nasdikî
qeşeng û hesan im
Ji
peyaseyên baranê hezdikim
bêyî
te bi te mest dibim.
Hîn
dikarim ronahiyeke piçûçik biaferînim
û ji
xwe re bibêjim :
va tu
li vir î.
Wesa
Hêdî
hêdî
Te
ji dûrbûnê peyda dikim,
bi
ser min dikevî û ez ji bîr dikim ku
ez
li vir im.
Îşev
jî
dê
kirasê xwe yê herî şebengî li xwe
bikim,
bi
taveheyvê re derbasî dilê te bibim.
Tiliyên te yên ji evînê,
rewanê min bi dîlokan diaferînin.
Nelive.....
ramanên min ji
min veqetiyane,
movikên
hevdîtina me
berhev
dikin.
ji
nazenîna Kerezan
gêjbûna çil eşqan bi ser xwe de dikim,
kûrahiyên te bi bêdengiyê
radxînim,
taku
tu ji hiş herî û min ji bîr bikî,
tenê
jina ku ji çil êşan ve tu li bendî wê yî
li
bîra te were.
Lewendê min
gewra
te me
di bin
çavên þevê de tir dibim
De
were.........
Ji
dilê Sîpanê Xelatê were,
cotek kewên sipî
ji
pîrozbahiya berê min ê xam re
bifirîne
va
me…….
ji
serjêkirina xwe ya dawî
dibişkivim.
01.01.2005
 |