Şahê şevên şûm
 

Tengezarê Marînî

Baran roja xemgîn e.

Stiraneke biçûk ji kela min.

Mikurhatina şeva dirêj

di kolanên pêsîra te de,

bi te re,

dibin bîstikeke bendemanê.

Şev dirêj e,

şev hawareke bêdawî ye,

bêdawî ye şev,

qîrek e ji hêviyan,

ji reşbîniyê,

ji lixwemukurhatineke tirş.

Bangên ewrekî hêmin ji asîmanên dûr,

du derya ne çavên te

memikên stêr in.

Bi dilekî westiyayî

Du lêvên lihevnekirî

Şînemijek,

Li ber pencerê me

ji çavên min,

du rondik 

dilê min dibin mêvanê bêdengiyê.

Baran heye, li kolanan

Barana rojên xemgîn.

Bêrîkirin heye

Peyvên min sil in.

Pîtên min dubare dibin.

Û tu,

bi hemî bêcirî û xemleyîsiya xwe ve dixewî.

Ji awirên min, nema tiştekî dizanî

Lêvên min pêketî,

sûnda kenekî şîna zilindar.

Tozeke sar, ez gorî kirim, te.

Bermayê xemê me,

di dilê min î birîndar de reşbînî distrîne.

Bajar dişewite û duh serê te li ser zendê min bû

nemra telefûna xwe ji min vedişêrî.

Li ber dergeh, min kaxezên te dîtin,

miştbûn ji kurtepistê.

Beşdariya xwe min rawestendin

Dergeh hêdî hêdî li ber henasa te govend dikir.

Temen dengê bêdengiyeke belengaz e.

Pencerê, dizanim

Tu jî dê tinaziyên xwe bi min bikî

Şevên xeyaleke reş in,

li giyanê min î sar,

xemgîn,

kelepçeyên aso ne.

Dimirim ji têhna te,

bi têhn û bîranên te jî.

Dîwar li min teng bûn

Li ser kevîka milê xwe, li ber deryayê,

li sîbera awirên te digeriyam.

Tu çûyî, bi rûşiştinekê te got:

„li vê xweşiyê dê çawa te li bîra xwe bînim“.

Ez dê hêsirên xwe, ên tariyê dialîstin, veşêrim

şeva xwe ji kerba te vehisînim.

Silava xwe ji ser dêmên te yên xapoker, vekêşim

Peyv hemî hatin naskirin.

Tu,

pencerê, tinaziyên xwe bi min dikî?

26.03.05

HEVGIRTINA REWŞENBÎRÊN KURDÊN ROJAVA LI DERVE

Rojavayê Kurdistanê û erkên hêzên siyasî yên kurd