|
Di 4.2.2008ê
malperên kurdî
«www.netkurd.com»
û
«www.nefel.com»
ê de
hevpeyvîneka we
ji bo rojnameya
Kurdistanî Niwê
bo xwendevanên
kurd hat
weşandin. We di
vê hevpeyvînê de
baweriyên xwe û
yên Wezareta
Perwerde ya
Herêma
Kurdistanê yên
li ser xwendin û
nivîsîna bi
«Kurmancîya
Jorî» bi kurtî
ji bo raya giştî
eşkere kirine.
Berî hevpeyvîna
we, Dezgeha
Perwerdeya
Silêmanîyê
jî bi sedema “ji
mamosta û
şagirdan re
zehmet e”!!!
xwendina dersên
bi kurmancîya
jorî bi dawî
anîbû. Li gor
hevpeyvîna we,
hûn gazindan ji
Dezgeha
Perwerdeya
Duhokê dikin, ji
ber ku bi
kurmancîya jorî
dinivîsînin: “Me
sala borî hewl
da ko xwendina
sala 2007–2008
bi zimanekî
yekgirtî be û
cidabûn nemîne
lê diyar e
perwerdeya
Dihokê israrê li
ser wê yekê dike
ko divê xwendin
li Dihokê tenê
bi kurmanciya
jorî be. Pêştir
jî kabîneya
wezîran biryar
li ser wê daye û
problem bi wê
biryara berê ve
girêdayî ye.
Heta ko
serokatiya
herêmê û
serokatiya
kabîneya wezîran
û Parlamentoya
Kurdistanê
biryareke nû
dernexe, em
naçar in biryara
kevin bi cih
bînin.”
Weha
xuya ye hûn
bi van gotinan
dixwazin diyar
bikin ku
nivîsandina bi
kurmancîya jorî
ne “gunehê” we
ye, ji ber
hukûmetên berê
biryarek weha
daye û tevî
hebûna biryaran
jî, we hewil
daye ku hûn vê
biryarê bi serê
xwe rakin û hûn
Dezgeha
Perwerdeya
Duhokê jî
gunehkar dikin
ji ber ku
biryarên
hukûmeta berî ya
we bi cih tine.
Ji hevpeyvîna we
xuya nake ka
Dezgeha
Perwerdeya
Silêmanîyê yan
ya Hewlêrê bi
tenê bi kîjan
zaravayê kurdî
dinivîsin.
Di berdewamîya
hevpeyvîna xwe
de, hûn dîtinên
xwe yên li ser
“zimanê yekgirtî
yê kurdî” bi vî
awayî derdibirin:
Me ji
kabîneya wezîran
re got ko hebûna
du zaraveyan bi
awayê niha di
qonaxên xwendinê
de dê tesîreke
xirab li ser
netewayetiya
kurd bike lewre
pêwîst e wek
netewe zimanekî
me yê nivîsê yê
yekgirtî hebe û
bi zaraveyên din
bê
têkelkirin
û em hemû li ser
hemraman bin. Di
hevpeyvîna we de
ne zelal e, bi
çi awayî hebûna
zaravayan di
qonaxên xwendinê
de “tesîrek
xirab” li ser
“netewatiya
kurd” dike, û
hûn dê bi çi
awayî zaravayan
“têkel” bikin ku
zimanekî me yê
yekgirtî yê
nivîsê hebe. Ji
bilî vê yekê ev
cara yekem e ku
dê ji
“têkelkirina
zaravayan”
zimanekî
yekgirtî! bê
çêkirin. Ji
hewlên Wezareta
Perwerdeyê xuya
dibe, berî ku ew
“zimanê
yekgirtî” yê hûn
qal dikin, peyda
bibe, wezareta
we hewl dide ku
xwendin yan
nivîsîna bi
kurmancîya jorî
nemîne.
Di dawîya
hevpeyvînê de
hûn dibêjin: “…ez
jî wek
Wezareta
Perwerdeyê
amade me bi her
awayî alîkariya
zimanê
nivîsandina
pirtûkan bikin
çimkî xeterî
gihîştiye wê
astê ko niha
hemû nivîsên ko
ji rêveberiyên
wîlayeta Dihokê
ve ji me re tên
şandin hemû bi
kurmanciya jorî
tên şandin
ko pêştir
rizamendî jê re
hatiye
wergirtin.” Ji
gotinên we diyar
e, hûn nivîsîna
bi kurmancîya
jorî wek
“xeterek” ê
dibînin, û gazî
dikin ku ew
“xeter” zûtirîn
dem bê rakirin.
Çi wek takekesên
kurd, û çi wek
mamostayên
zimanê kurdî, em
bi dilekî xemgîn
van gotinên we
dixwînin. Em
dizanin li
parçeyekî
Kurdistanê, gelê
me deskeftîyên
mezin bi dest
xwe ve anîne.
Xebata parastin
û pêşxistina van
destkeftîyan, ji
têkoşîna
bidestxistina
wan ne hêsantir
e. Ne bi tenê
serokatî û
hukûmeta
Kurdistanê di
gel hemû wezîrên
xwe, lê divê
hemû tex û çînên
civata kurd,
bikaribin di
astê parastin û
pêşxistina
destkeftîyan de
bin. Divê her
takekesê/a kurd,
serok û endamên
rêxistinên
siyasî, wezîrên
xwedî desthilat
û hemû endamên
rêxistinên ku
îro li
Kurdistanê li
ser hukum in,
berî ku biryar
yan beyanan
bidin, rewşa
civaka kurdî,
rewşa zimanê
kurdî û
zaravayan, li
gor giraniya
berpirsiyariya
xwe, binirxînin
û lezê di
biryarên xwe de
nekin. Divê
rewşa zimanê
kurdî û hebûna
zaravayan berî
biryar bêne dan,
ne wek xeterî,
asteng û
probleman bên
dîtin, û bi
awayên cuda rê
li ber xwendin û
nivîsîna wan
neyên girtin.
“Çareyên hazir”
wê ji bo
çareserkirina
giriftan nebe
derman.
Kurmancîya jorî
wek her
zaraveyên din
-kurmancîya
jêrî, zazakî,
hewramî û hwd-
zaravayekî
zimanê kurdî ye
û divê hemû
zarava bikaribin
bên peyivîn,
xwendin û
nivîsîn. Kurdên
ku zaravayên
cihê dipeyivin,
li bendê ne ku
li unîversîteyên
Kurdistanê beşên
van zaravayan
bên vekirin, û
li her cihê ku
ev zarav tên
peyivîn, xwendin
jî bi van
zaravayan be. Em
vî mafî wek
mafekî netewî û
demokratîk
dibînin, ne
xeterek li ser
kurdbûna xwe yan
kurbûna kurdên
ku bi van
zaravayan
dipeyivin.
Bi hêvîya ku
cenabê we û
Wezareta
Perwerdeyê li
parçê azadkirî
yê welatê me,
riya peyivîn,
xwendin û
nivîsandina hemû
zaravayên kurdî
xweştir bikin,
neku zaravayan
wek “xeter” a li
pêş zimanê
yekgirtî
bibînin.
Kurdîaxêv ji
destê qedexeya
bi dehan salan
ya hêzên
dagîrker bêzar
bûne û bêguman
li bendê ne ku
cenabê we bibe
rêxweşker.
Di gel rêz û
silavan.
Mamostayên
zimanê kurdî
Li Swêdê
Mistefa Uzun
Remzî Kerîm
Mehmet Balta
Amed Tîgrîs
Haydar Diljen
Seyîdxan Enter
Robîn Rewşen
Nevîn Baykal
|
