Li gorî em helbestê nas dikin, helbest gelekî xweşiktir û şîrîntir e ji rastiya ku xelk û cîhan lê dijin. Karê dahênanî li vê demê lawaz bûye  û rastiya nivîsînê hêsan kiriye û herkesekî bê kar be dibe nivîskar yan helbestvan, lê kêm caran em helbesteke xwînrijyayî dibînin û dixwînin û kêm caran jî em helbestvanekî xwînrijyayî dibînin.

Ev rastiyek e lê tiştekî ne acîb e em helbestvanekî bibînin diçe bal mirinê ve, bal bi himbeza nebediye ve wek helbestvan Fethulla Huseyni, ev helbestvanê ku ji reza rotîna jiyane der diçe û ji desthelata helbesta rotînî der diçe û sînaryoke nû diafirîne ku ew şêwe bi xwe muxamere ye, temaşeyeke ji dahênan û xwekuştinê ye.

Ez Fethulla Huseyni nas dikim wek ez helbestê nas dikim, ez Fethulla nas dikim yekî şêlûpêl e ji bo helbesta wî bi rekûpek be, ez wi nasdikim yekî serxweş e ji bo helbesta wî gelekî ciwan be, ez wi nasdikim yekî dilsoz e ji bo helbesta wî xayin be li ber helbesta kurdî û erebi û ji bo van sedeman helbesta wî xwîn rijyayî ye .

Fethulla Huseyni dengeki geleki giring e di rewşa helbesta erebi û kurdi de, ta niha heft pirtûk çap kiriye û her heft pirtûk jî radiperin li ser tiştê xelk nas dikin û dixwînin, radiperin li ser helbesta naskirî û her wiha helbestên wi radiperin jî li ser jiyana naskirî.

Helbesta Fethulla Huseyni hîna serbilind û serfiraz e li serdemekî kirêt ku tê de tazîbuna me zindî li ser kenalên asmani têne weşandin