Çiya ji Girizêr dest bi şînê me dike û li Sîba Şêx Xidir, pirsê, di goristana spî de vedişêre!


V.

Li te digerim Şengalyayê!
Di xwîna te de li sîberên pûngê
Di nalîna te de li wateyên gernameyê
Di lêvên te de li bişirîna dawîn a heyvê
Di baskên te de li pencereyên Helebçeyê
Di çavên te de jî, li ewrên xelmaşbûyî yên bîranînê
li bendergehên tenhatiya te
û li dilê newêrek ê çiyayê xwe digerim!
Lê bi tenê, tirsa te û esmanekî mirî dibînim,
Bi tenê, pirsa rondikên te û asoyekî kuştî dibînim,
Bi tenê, bilûra te ya ji lerzê û ava çarenûsê di pirtûka te de dibînim,
Bi tenê bêdengiya te û bazbendên keservedana te dibînim!

Şengalya!
Li wêneyên xwe binêre û ji mirovan têr bibe..
Li koçberiya xwe binêre û ji zarok û balindeyan têr bibe
Li balgehên xwe binêre û neqşên destê xwe têr bibe
Li barana xwe ya xemgîn binêre û ji keskesora êşa xwe têr bibe
Li dayikên xwe yên reşgirêdayî binêre
û ji dûman û ji gera hechecîkan têr bibe,
li min binêre û ji xaç û goristanên dilê min têr bibe!
Li min binêre û ji kêl û şewat û ji xweşmêrên ku di xwîna min de dijîn û xwîna min de dimirin, têr bibe!
Li zilamên xwe yên ji keskê narîn û li kavilên tavsorka xewna xwe binêre
Binêre Şengalya min!
Binêre Şengalçeya min!
Binêre Helebçeya min!
Binêre ku çawan sorgulên te, darbestên payîzê bi lawik û dîlokan dixemilînin
Ku çawan demsalên fermanê di çîrokên sormijê de dizingînin
Ku çawan rîhana destê te bi kêra şevê dikujin
Ku çawan dîmenên lajiwerdî yên govenda giyanê te,
Pêxemberên ji qûmê û şûrên poşmaniyê bi ser te de dirijin
Lê tu dizanî ku li te digerim Şengalyayê!
Tu dizanî ku li çurîskên kenê te û li pinpinîkên sînorên te
Û li pêlên lorîka te digerim!
Bi destê min bigire
Min hînî çûyîna ber bi laleşan ve bike!
Min hînî xwe bike
Xwe jî hînî çirayên şkestî û berbangên mirî bike!