Tenê ax d‎izane….

Nêrgiz Ismayîl

Wisa ez ê bi‎kari‎bi‎m bêrîki‎ri‎nên di‎jwar bi‎ni‎vîsîn‎m.
Ango, tayê peyvan j‎i kûderê bi‎di‎zi‎m, da bi‎kari‎bi‎m wê çîroka nehat‎ye ni‎vî‎sanid‎in bi‎ni‎v‎sîni‎m.
va ye careke din pelkê darên ki‎zwanê d‎ikeni‎n, û di gel xweşi‏‎kbûna bejna ç‎inarê sema di‎kin.
Em nehati‎ne ji‎bîrki‎ri‎n, û çîrokên me wenda nebûne. Ger hêza pênûsê nemîne, da bîne zi‎mên evîn‎a me, dê ev z‎inar, lat û çi‎ya behsa wan di‎lên me yên wêrek bi‎kin.
Em ê ne bi‎ tenê b‎in. dê Mem û zîn serî raki‎n, û behsa di‎ri‎yên gulan bi‎ki‎n, û gulê‎n ku aw‎irên me ji xwe re ki‎r‎bûn peyv û m‎isk, dê bi‎ her kerwanekî de daki‎n, û bi‎lîlîni‎n.
Em ê her li‎ hev bi‎geri‎n.
Em ê her bi‎mri‎n û bi‎qîri‎n, her bi‎jîn û bi‎ge‎rni‎ji‎n. û dê mîna qerax‎êyên lêvê‎yên çeman, em ê belgeyên gûza û bi‎hîvan bibê‎jin: bere bayê bêrîki‎ri‎na me, ji‎ bi‎lî van kavilên bextên me, ji tu kesî re behsa m‎in û te ne‎ke‏. Û mi‎zgeftên mi‎nare razayî, ji ‎bi‎lî xakê, bere navên me neyne bîra helbesvanan. dê tenê ‎binivî‎sîne, dema herdû can, di nav xwînê de di‎qiçqi‎çîn, û di nav vîzvîza gulleyan de di‎gevi‎zîn.
Ev çi‎ya, fêrbûne çawan ew jî li pey ‏şopa me bin, mîna em li‎ wan di‎geri‎n. pi‎rsên me jî, li ser ‏şopa rêkan di‎mîni‎n.
Carna, mi‎n d‎got: belkî li‎ bajarê sêwî‎tiya te bi‎bîni‎m. lê, m‎ixab‎in, ç‎I bi‎ki‎m, mi‎n tu ne li‎ vî warî, li‎ wî bajarî jî dîtî…!!
Çi‎ma xewa te nayê…?! xewnê ji‎ mi‎n re got: çavên te hês‎ran di‎ki‎n. ma tu yê çîroka çend hêsi‎ran, bi‎nax bi‎kî, û dengê çend ‏avan vem‏rînî…!!?.
hemû rûyên westi‎yayî çîrokan di‎n‎vîsîni‎n û çîroka te jî, hîna li‎ heri‎kîna xwe di‎gere.
Bes ji‎ kovan û keseran re kez‎iyên f‎incana qehwê bi‎xem‎lîne!
Bes li nav çeman pi‎rsan bi‎xen‎qîne! ma nayê bîra te.. gelek caran pencereya zi‎ndana mi‎n veki‎rî di‎ma, lê dema tu di‎hatî, g‎irtî bû…?!
ç‎ima dereng d‎ihatî…?!
Ger tu hatî, xemgîn mebe. bi‎la di‎lê te strana me bi‎bêje. s‎trana welatekî gi‎rî û di‎lekî ‏şew‎itî, wê demê, bi‎ tîrêjên kazîwayê re, dê pencere ji‎ mi‎n re ‎bêje, û di‎rêj, behsa te bi‎ke. dê behsa mêvandar‎ya te ya xemgîn bi‎ke.
Va ye, ji axê re, vê çîroka ji xwîn û m‎ijê d‎ihûni‎m û di‎bêj‎m. ew jî, di‎kene, bi‎ hezaran çîrokên ‏şew‎itî, ser sînga mi‎n ‏dişew‎tîne, û di‎l, li nav hîman qerimîne.‎ de tu jî bikene, bibêje û bi‎la dilê te neşewite…. Xakeke lal e, û hîna xwîna wê di‎kele.
Carna, li paş‏ daran d‎ig‎irî. carna jî, bi‎ qîrînî di‎kene.
mi‎xab‎in, di‎ herdû bîstikan de, tu dengê wê nabihîsî.
em bêri‎ya dawetên xewnên xwe di‎ki‎n, lewra, qîmetê dawetan jî nema ye. êdî xewn nema ji‎ dawetan hez di‎ki‎n.
bi vê darê ve, mi‎n termê evîneke lal dal‎iqand, û hêvi‎ya çîrokek e xweşi‏‎k jê re ki‎r.
behsa di‎lê te yê bi‎çûk, ji‎ ç‎iya re d‎ik‎im.
behsa çavên te, ji‎ axê re di‎ki‎m.
behsa ti‎li‎yên te ji‎ darê re di‎ki‎m.
behsa bi‎lûra evîna ‏şewi‎tî, j‎i çûk,‏ şalûl û bi‎lbi‎lan re d‎ikim.
ji‎ p‎irp‎rîkan re, behsa wê çîroka bedew di‎k‎im. n‎izani‎m, ne ez dereng hati‎m bajarê te, ne jî tu dereng hatî buhara m‎in…?

çiyayê Qendîl / gulana 2007

nergizismayil@hotmail.com

______________