Nezîr Palo

Bihna Reyhanan, Bihna dayîka min e …
Nezîr Palo

Çendîn tu li benda bavê min dima, te destên xwe yên henekirî, di nav porê min re dibirin, û te bi stran digot: de nenî nenî delalê mino nenî.
Delalê te yê biçûk dikete xewê, û tu li benda vegera delalê mezin hişiyar dima.
Êzingên ardanka te hemî dişewitîn û dibûn xulî, ardanka te sardibû, lê dilê te disotiya dayê, çavên te li min bûn, û guhên te gavên bavê min dipan.
Pir caran çilpikine germ dadiriviyan ser ruyê min, ew germahiya stêrên te bûn dayê,
min digot: çima digrî dayê?
te digot: na ez bi qurban, ev xaniyê me dilopan dike..!!
Ne dilopên bana xaniyê me radiwestiyan, û ne jî dayîka min li bendemaniya hatina bavê min diwestiya.

Piştî her nimêjekê, te gerdenê mircanî ji stuyê xwe dikir dayê, hinekî di mista xwe de dihêşt, û hinekî di nav por û di ser pêsîra xwe re digerand, bi kûranî te bihin dikir, û datanî ser rûyê xwe, te çavên xwe vedimrandin, û tene bi tene radimûsa, û ji nuh ve vedigerand stuyê xwe..!!
Dema ez mat dimam, te ez diguvaştim hembêza xwe dayê, û te digot: canê min, ev tizbiya bavê te ye, bi carekê ji bîrnekirî ye..!!
Ne nimêjên deyîka min bi dawî dibûn, û ne jî teneyên tizbiya bavê min ji maçkirana stuyê wê têr dibûn.

Her şevekê, sê penç miwîj û sê penç kuncî, te dixistin zerikekê, û te digot: ( Şêrînî şevan xweş dike ).
Pençek miwîj û yek kuncî ji bo te ne naziliyê ber dilê mino, û pençek miwîj û yek kuncî ji bo bavê te ne, û her wiha yên din ji bo minin. û te dest bi çîrok û stranan dikir dayê.
Bi çêja şêrîniya miwîjan, û şêrîniya dengê te di, ez diketim xewê, dema ku sibeyê ez hişiyar dibûm, min didît ku tenak kuncî li ser lêva min di xwe ve çûye, û ez jî li ser kabokên te, destekî te di nav porê min de bû, û yê din li ser sînga min bû, û bi ser min û çîrok û stranan de tu xilmaş bûye.
Zerika deyîka min timî du penç miwîj, û du penç kuncî tê de diman.
Ne bavê min vedigeriya, û ne jî deyîka min miwêjek dixwer.
him tûrkên miwêj û kunciyan, û him jî tûrikên çîrok û stranên dayîka min bi dawî nedibûn.

Her rojê, te ew topreyhan a di pencereyê de avdida, te digot: bavê te ji bihna wê hezdike,
dema vegere, ez ê deynim pîşa wî, û dema razê ez ê deynim ber serî.
Her ku bavê te bi kûranî bihna topreyhanê dikêşe, dibêje: ( Subhan Alah ) çi xweşe..
ev bihn bihna bihuştê ye..!!
Her min digot: dayê va ye bihna reyhanan ji te tê, nizanim ew dikeniya…an jî digriya..!!
Ne pencereya mala me dihate girtin, û ne jî topreyhana tê de diçelmisiya.

Bihna reyhanan ji navê deyîka min, û ji giyanê bavê min dihereke…