PERWERDEYA ZAROKAN

LI KURDISTANA AZAD

   rojava.net 13.04.2005

FÛAD SÎPAN (AKPINAR)

fuadsipan@yahoo.de

ALMANYA, 12.04.2005

Delegasiyona PENa Kurd di 28.03.2005an li Hewlêr serdana wezîrê perwerdê kir. Wezîrê perwerdê birêz Abdul-Azîz Tayib wezîrê herêma Behdînan e û perwerdeya hemû şagirtên ku li wê herêmê diçin dibistanê ji wî têye xwestin. Birêz Abdul-Azîz Tayib li meqamê xwe delegasiyona me bi dilekî germîn pêşwazî kir, ji bo serdana me li Başûr kêfxweşiya xwe anî ziman û got, “xelkê Kurdistanê jê xeber bûye, ku we - çi PENa Navneteweyî û çi Pena Kurd - li Amedê Konferansek pêk aniye” û wiha berdewam kir “Em tasawir dikin, ku em muhtacî we ne. Pêwendiyên bi gelan re pir mihîm in. Em dibêjin, Kurdistan milkê me Kurdan hemûyan e li seranserê Kurdistanê, çi li Rojhilat, çi li Bakur û çi li Başûr-Rojava û em muhtac in, bi biyaniyan re pêwendiyan çêbikin. Em ji Kurdên li devre dijîn re dibêjin, werin welatê xwe bibînin û alîkariya me bikin”. Wekî din birêz Abdul-Azîz Tayib qala xerabiyên dijmin kir, ku wan çawa tahrîbat li ser zarokên Kurdan hîştibûn û di pê re li ser kar û barên xwe sekinî û wiha berdewam kir û got:

Dema em qala kesayetê dikin, divê em li ser perwerdeyê bisekinin. Me heta niha di pirsa perwerdeyê de gellek zarok gihandin. Ev hemla me berdewam e. Li Kurdistanê ti cih nemaye, ku dibistan lê nîne. Di gundekî de heft zarok jî hebin, em mamosteyan dişînin wir. Em baş pêşde çûne, lê hên astengî hene. Em mihtacî alîkariya derve ne. Tundî, yanê lêdana zarokan di dibistanê de li Kurdistanê hatiye qedexekirin. Eger mamosteyek tiştekî wiha bike, em wî ji mamostetiyê davêjin û mesele diçe dadegehê(mehkemê). Di dema Saddam de Tundî û lêdana zarokan hebû. Em di demeke kurt de 80 salî pêşde çûne, lê hên kêmasî hene.

Birêz Abdul-Azîz Tayib di pirsa olan de jî wiha got:

Mafê diyanetê azad e û her dîn-ol dikare bi ola xwe perwerde bibe.

Birêz Abdul-Azîz Tayib di pirsa perwerdeya zarokan de got, ku ew zarokên Kurdan di dibistanan de wisa perwerde dikin, ku ew bikarin di rojên pêş de ji gelê Kurd re lîderiyê bikin. Li ser biryarên ku di dema dîktatoriya Saddam de hebûn jî birêz Abdul-Azîz Tayib wiha got:

Babetên Komelayetiyan hemû hatine guhertin. Me hemû li gorî mêjûyên xwe guhertin. Me îtîfaq çêkiriye, ku em bi serê xwe tevbigerin. Di warê perwerdeyê de her herêm serbixwe ye. Li Kurdistanê li herêma Behdînan 600 hezar şagirt-qutabî hene û bi hukumeta Hewlêr ve girêdayî ne. Li herêma Behdînan 6300 dibistan, 32000 hezar mamaoste hene. Dibistan heye, 3000 hezar zarok diçinê û dibistan hene 7 zarok lê perwerdeyê distînin. Zimanê standard di dibistanê de zimanê Kurdî ye. Zimanê ku tu pê ne axivî, ew ziman mirî ye. Lê em pêşî lê nagirin. Li Duhokê perwerde bi devoka Behdînanî ye. Divêt em wisa bikin, ku Behdînanî soranî hîn bibin û soran jî bikaribin Behdînanî bizanibin.

Ji wezîr hate pirsîn, ku sîstema perwerdeya zarokan ya kîjan welatî ye? Û wî wiha bersiv da:

Sîstema me bixwe ye, lê em jî îstîfadeyê ji xelkê dikin. Mesela, em ji Swêd îstîfade dikin, em ji perwerdeya medenî ya Amerîka û ji sîstema Federalî ya Kanadayê jî îstîfade dikin.

Niha 300 Kurd li Zankoya Zaxoyê û Seladînê ji perçên Kurdistanê yên din hene.

Mamoste Mistefa Reşîd pirs kir ku zarokên Kurdan çawa têne perwerde kirin, gelo dîroka Kurdî dixwînin? Bersiv erê bû. Wezîr li ser zaravên Kurmancî jî wiha got:

Em herdû îdareyên Kurdan li Silêmanî û Behdînan li ser vê meselê disekinin. Ev îş û karê zanyaran e.

Mamoste Dr. Zerdeşt Haco pêşniyar kir, ku li Hewlêrê ji bo mamosteyan Konferansek bêye çêkirin, da ku bandoreke siyasî li ser mamosteyên Kurd yên li derveyî welat dimînin hebe û ew vegerin welatên xwe, li wir kar bikin.

Wezîr li ser vê pirsê tiştek negot, lê got, ku ew ji bo Konferansekê li Swêdê hatiye dawet kirin û ewê jî di wê Konferansê de beşdar bibe. Wekî din rojnameyek ji aliyê wezareta perwerdê li ser perwerdebûna li Kurdistanê di mehê-heyvê de carekê dertê.

Min gotinên li jor ji devê wezîrê perwerdê yeko yek nivîsîn, ku di pirsa perwerdeya şagirtan de nêrînek objektîv bidim, da ku gelê me li her çar perçên Kurdistanê bizanibin, li Kurdistana azad rewşa perwerdeyê di çi merhelê de ye.

Mirov nikare bi gotinan hest û hîsên xwe bîne ziman, ku dema ji devê wezîrê Kurdistanê li ser perwerdê dibihîze, ku roj bi roj rewş pêşde diçe û zarokên Kurd li ser axa xwe bi mêjûya xwe têne perwerde kirin, ku rojekê ji Kurdistanê re lîderiyê bikin. Ew roj nebûn nesîbên me, ku em li Kurdistana azad bixwînin, kêfa û tama zimanê Kurdî jê derînin. Lê xwezil bi canên wan zarokan,  ku di dibistanên xwe de bê tirs, bê xof û bê lêdan li ser koka xwe perwerde dibin. Ez bawer im, ku zarokên li Kurdistanê wê qedir û qîmeta azadiyê bizanibin, wê bibînin, ku gelê me bi bedeleke giranbiha xwe li perçê Başûr gihandiye vê merhelê. Û hêvîdar im, wê zarokên Kurdistana azad ji bîr nekin, ku hên sê perçên Kurdistanê di bin destê kevneperest û dîktatoran de bi nalîn in,  zarokên Kurdan li perçên din ji wan mafên ku di destên wan de ne bê par in û bi destê zorê bi zimanê xelkê û tewrên paşverû têne perwerdekirin.

HEVGIRTINA REWŞENBÎRÊN KURDÊN ROJAVA LI DERVE