Şevên dirêj

Ronî ELÎ

Di talanên xwenên te de
Keftelefta bahoza evînekê
Disotînim
Di navbera wan lêvan de
Jiyana raperîna dilketinê
Dicivînim
Di hembêza her dilan de
Lîstika ramûsanan
Dipeqînim
Liser milên herdû çavan
Çirûskên paşrojê
Dineqşînim
Û delavên girgîniyê
Diçirkînim
Bi viyana mirinê ve
Herdû navan
Ezber dikim
Û dixwînim
Li ser sînga pêlên xwînê
Hevoka xwe
Dixemlînim
Li gel dest û zendên li hev
Bi dengê te
Dilîlînim
Di memikên tiştîrîn de
Rapora te
Dinivsînim
Belê yarê tu giyanî
Belê tu derd tu dermanî
Navêjim te Xala minî
Nejî jan û jîna minî
Navêm tu ew Zîna bedew
Ji bilî te yar nînin tew ..



Kulmek Ax …


Nede ber biskên kuzirî,
Mijgulên ku, bi ser lêvan de
Dilopên xwînê dadiweşîn in,
Dêmên ku, bi serê sibehan re,
Pirtewên mêyikê di gerden û sîng û ber de
Dixemlî in,
Wê reşa
ku, te ji ser çavên nemirên evînê,
Siwarên deşta Siroc û Cûmê û Wanê
Rahiştî …

Nede ser çavên jikestî
Ku, bi dehan
Nav û nîşanên ciwanên bêbext,
Bi dûrketina Memê,
Di golên mirina gezik û maçikan
Werkirin,
Wê perda
Ku, ji gotin û çêrokên
Dayika ku, di wefedariyê de
Serî danî,
Hatî dizîn …

De bihûn .. Û birêse ..
Bigrî û bikene
Dîwaran sazke
Lavan bi baz ke
Sawiran bi jor xe
Xweşiyê bi dor xe
Di sîngê bazirgana de
Mest be
Di çav û berîkên maldaran de,
Daholan lêxe
Û dîlanê bigerîne
Çi dibî bibe …!

Li ber serê xwekujeran bibêje:
«Yên ku ji bona Xwedê xwe
dane kujtinê,
Cihê wan Buhişta ferdose »..
Li ber deriyê zarokên nemiran,
Biqîre û bêje :
« Tiştê li eniyê yazmîş bî,
bozmîş nabe » ..
kuzota agirê dojehê,
Di tûrikê mila bindestan ke
Zihêr û morfînê
Di devê mendalên jinebiyan ke
Û di tûrikê destê xwe de,
Navê Vîyagra biparêze..!

Çi dibî, bibe ..!
Çi dikî, bike .. !
Di nîvê şevan de
Guhdarî kustepista mêr û jinan be..
Bi bahozê re, saloxên nemiran,
Di destê Sultanan xe..
Pirojeyên belengazan,
Bide ber diranên karbidestan,
Û xetîra serhildanê jî hilde..
Ji ber di destê tevan de namîne,
Ji bilî,
Kulmek Ax …