|
Li
welatekî wek
welatê me, ku
navê wî di tu
nexşeyan de tune
ye, ne bawerî û
helwest merov
dajo, belê,
merov li pey
xewnên xwe
dikeve, razî be
yan na, eveya jî
muxamereyên bê
hempa pêwîst in
, dibe jî ez yek
ji wan kesê
muxamir bim.
Dostê min
helîm yûsiv,
gava ji min
dixwaze ez bi
kurdî bersiva wî
bidim, xweş
dizane ku ezê
bersiva wî bi
hesanî bidim,
tevî ku
nivîsandina bi
kurdî li ba wî
gelek hesan e
her wiha wê liba
min jî ne dijwar
be.
Min ne bihêrsek
e wiha bê mana,
hers da, belê,
gotina dawî ya
gotar a helîm,
bi rastî, min
aciz kir, ku
çawa helîm
nivîskar û
mirovek î ne mey
xwir be û
verşiya wî bê,
li ber hevpeyîn
a hevalek î wî.
Helîm, wekî
romannivîs û
rojnamevan bi
rastî herdem
ciyê rêzgirtinêy
e, her wiha jî
wekî yekî ji
nifşê bê omîd û
bê neyaz, ku
îro ew nifş
belavbûy e, li
ewropa, lubnan,
başûr ê
Kurdistan,
istanbol,
zindanên belayî
û gorên bi
xirecir yan
gorên bê deng
cudahiya wan
tune, em tevde
li hale hev
dipirsin dibe
rojekê ev jiyana
berovaj rast
bibe.
Spas dostê helîm
yûsiv, ku te anî
bîra min ku
carek e dî bi
kurmancî
binivîsim, piştî
4 salan ji ne
nivîsandin a bi
vî zaravî, lê
min kurmancî ji
bîr nekirye
haaaa, her bi vî
zaravî jî eva
silavê lite
dikim, her wiha,
dibêjim birê
min, Dinya bi
kurmanciya reş
xweştir e, wisa
jî nîqaş û
pevçûn, lê
problem a gewre-
wek birayên te û
xaltîkên tey î
soran î dibêjin-
ku ême nezanin
pevçûnan bikin,
belê zanin nîqaş
ê bikin,
birrrrrrrrrrê
min, eger yek ne
xwendekarê
zaningeh a heleb
ê be, nezan e
angoya gotin a "birê
min"!!.
Ez qet bi lez
gotinan naxwînim,
qet jî bilez
bersiv ê nadim,
lê dib e ku ev
xewnên me, yên
cud a dihêlin em
hindek î zû û
bilez, bersiva
xwe bidin, tevî
ku gazin ji
heval û dostên
me bin jî,
diyare her kes
nema kare xwed ê
hilgir e.
Li Soranistanê
rewşa kurmanciyê,
hevokek e
kurmancan gelek
î dêşîn e, li
herêm a
Kurdistan ê, ji
ber yek sedem ê,
ku kurmanc li vê
herêm a pîroz
afrandin û
dahênan ê dikin
bi azadiyek bê
sinor, her wiha
dizanin sinorên
xwina wan heta
kîjan radey ê
xweşike, eger,
li yekitiyek
fireh û
dewlemend wekî
yekitiy a ewropa
yê ji 98 ji 100
2 dahênanvan yan
niviskarên
derbeder karê
xwe dikin, wek
dahênanvan. Min
ji bo te, hevalê
helîm dibêjim ku
li Kurdistan a
azad her kurdek
di cihê xwe de
ye bê minetî.
Setelayt a "gelê
Kurdistan" ya ku
ew hevpeyvîn bi
min re çêkir û
te dît û lê
guhdarî kir,
heyşt kurdên
binxetê lê
kardikin wek
bêjer, amadekar
ê program,
nûçesaz, her
wiha bêhtirî
rojnameyek ê
kurdê bixetê li
silêmanyê
diweşînin yek ji
wan rojnameyan
rojnam e me "
elemel"e ku ez
cigar ê
sernivîskarê wê
me, her du
heftan carek ê
bi ziman ê erebî,
tê weşandin, tu
xweş dizane birê
min.
Ji aliyê ziman ê
kurmanc î, dibe
hinek kêmas î
hebin, lê belê
ew kêmasî nabin
cih ê rexnê,
eger em bizanbin,
yek rastiyê, ku
me bi xwe ew
kurmanctî ne day
e pêş, ji ber
hin sedeman, yek
ji wana ku bi
dehan rojnam e ,
yên rojan e û
heftan e bi
zarav ê soran î
çapdibin û belav
dibin û hidek ji
wan rojnameyan
bi dehan hezar
dan e tên e
firoştin, duwem
ku şarek î wek î
silêmaniyê bi
nifûs a xwey kêm
gelo xelkên wê
Karin zaravek î
dî li xwe zêde
bikin, piştî ku
ewqas rojnam e
bi zarav ê ku
xelkên wê tê
dighêjin têne
belavkirin û
weşandin.
Ez şaş naxwînim
, lê dibe dibe
dem n edema
rastgoyay e, dib
e tu di
kurmanciya nim
de tê neghêje wê
gave
piroblematey e.
Carek din spas,
ku te min
vexwendina min
kir bo
nivisandina bi
vî zaravî kir,
piştî çar
salan ji ne
nivisandinê bi
vî zaravê xweşik
wek
mirina me, her
wiha piştî ewqas
nivîsaddin bi
zimanê ne zimanê
me, zimanê
tevî biyanya wî
dihêle em bêriya
tûtina xursê
bikin.
|
