Ez hîna ji dergehan
diqeherim
zengilan jî
lewra bi lez
li dengê min binihêre
li min.....
û hinde xwê min distrêne
xwe dibarînim
û zuha ez dibêjim: Asoyên
bi çûna te re ji dayik bûyî
hezar sal kirin
wilo jî
û qena te bi ramûsanên xwe
neêşînim
ez her sibeh simbêlê xwe
kur dikim
- ma ne tu yê îro vegerî
sîkên vegera xwe
ango tiliyên min
û her
û her banga nîvro xwe
diçivîne
ez nizanim çawa
ji bilî ku xişte
xiştek e biçûk
hêsirên min weke pisîkeke
birçî
bi hemî aliyan ve
dibezîne
weke pîrekeke berbavêje
raman di hişê min de qîr dikin
û ez di qermîçokên sîka xwe de
li xwe digerim
di kolanên destên xwe de
hinde şevine tevizî
bîranînên qemirî
mûnetê zivistana
tenahiya min in
diçimm
gelo tu hîna ji baranê
hezdikî ?
û li ber gumrika sarbûnê
tu hîna pişpokên porê xwe
vekirî dihêlî ?

hêêêêêêêy
hêê
li ser laşê me
daweta baranê bû
û te digot: Ciwan Nebî
bera destên te ne dirêj bin
- na tu bilind î
û weke gundîne
nû bajar bibînin
me xwe li nav hev
dixist
li bîra te tê ?
porê te yê kor
diranên te yên qeşa girtî
û qarîşên te yên pehn
weke firehiya poşmaniyê
divê ez bêjim: dema tu
kevokên
li ber deriyê me qurimî
hilfirînî
ez li hêviya xwe namînim
ta solên xwe
bikişînim lingên xwe
ezê ……