Bêwar Ibrahîm
Dara Ûcaxên Kurdayetiyê
naÇilmise

rojava.net- 25.05.2009

Were Qamişlo were !

Dengê bê dengiya axîn û nalînên

Ku di sînga te de sincirîbûn

Li ser peravê çemê Ceqceq bi peqîne,

Agirê di navbera

Derya û peravê de gurbûye vemrîne,

Wêraniya Qidûr Beg

Di bin konê Şîniya xwînlî de bi civîne

Xewnên keç û xortan ji nû ve li ser

Teşiya rastiya tal û zilindar bi rêse,

Peyva heqiyê ji bin lingên megrûdan bikşîne,

Tovê mirovantiyê

Ji xaka bor û bê ol bide hev .

Were Qamişlo were !

Şîretên şîretkarê ol û kurdayetiyê

Şêx Maşûqê Xeznewî

Ji nûve şirove bike

Fetwakê bê bertîl ji xwe re peyda bike

Û ji wan bi pirse :

Gelo ! çima bi taybetî Şêx Maşûq û ne kesekî din ?!

Gelo ! Mirovantî kuştin?!

An zanîn û oldarî kuştin?!

An welatperewrî û aştîxwazî kuştin ?! .

Bi van pirsan re ...

Berf û baranê ...

Di kîmkîma germa havînê de bibarînê ...

Muhrên cegerdariya oldarên Kurd

Li ber semaya mûsimê ceh û genim ...

Li ser aniya dem û dîrokê bi çesipîne ,

Şilfê xencerên cegerdariyê

Ji kalanan bi kşîne

Û di çavên xiyanet û xapandinê de bi çikîne .

Were Qamişlo were !

Ji wan re bibêje :

Çandiniya li ser dêmên deryayan

Bê bere ... ne tu çandiniye ,

Veşartina li pişt dîwarên nizim

Bê havile ... ne tu veşartine ...

Îro ji kelkela tîna roja azadiyê ...

Xwîna zanyaran li ser

Destên tewanbaran tê rijandin ...

Ew nizan in

Ku zanyar Ûcaxin û

Şêx Maşûq şaxek bû ji dara

Ûcaxên Kurdperweriyê .

Were Qamişlo were !

Ji wan re bibêje :

Ku Amedê eba Şêx Seîdê Pîranî

Li xwe pêçaye ..

Mehabadê cibê Pêşewa Qazî Mihemed

Ji xwe re kiriye AL,

Û li navtara Çarçira daliqandiye

Hewlêrê şal û şapê Barzaniyê nemir

Kiriye sîwana parastinê,

Li derdora herêma Kurdistanê

Û va îro Qamişlokê her libekê ji

Tizbîya Şêx Maşûqê Xeznewî

Dike Av,

Û li civata pêxemberên Kurdayetiyê digerîne .

Were Qamişlo were û Ji wan re bibêje :

Gemar bi ava girik paqij nabe ,

Her bostek ji xaka kolanên te

Wê bibe hawar di

Guhên bê guhan de ,

Her canek ji canê şehîdên te

Wê bibe berbang ji

Reştariya wan re ,

Her derîyek ji derîyên te

Wê bibe çopilme û dojeh

Ji raman û bedena wan re

Û xwîna Şêx Maşûqê Xeznewî

Wê bibe ronî di nav rûpelên

Dîroka mirovantiyê de ...

Lê ... ji zordar û tewanbaran re ...

Wê ev xwîn bibe jehr û siyanîd ...

û heger bawer nekin ??

Bela li ûcaxê bav û bapîrên wî vegerin

Û li ber ava destlimêja wan

Ku darên hişik şîn û geşdikin

Xwe tahir bikin .

Were Qamişlo were !

Barana girîyê mêran ,

Bi ronahîya xwîna

Cegerdariyê vemrîne û

Ji wan re bibêje :

Kuştina Şêx Maşûqê Xeznewî

Ji wan re nabe serketin û dîlan ...

Belê ... ji gelê Kurd re

Ji Qamişloka vîn û evînê re ...

Careke din bû serhildan ... bû serhildan

Wê teyrên Ebabîl

Ji nav çirisandina xwîna wî

Derkevin û di asmanê fireh û bê stûn de

Bifrin û

Xewin , daxwaz û hêvîyên te Qamişlo !

wê bi parêzin .... erê wê bi parêzin .




Qamişlo

03/06/2005

* - Ev helbest di bin konê şîniya Şêx Maşûqê Xeznewî de de hatiye xwendin.

tirej.com