Berî çend rojan min bihîst ku emerîkîyan Elî Kêmawî radestî Iraqîyan kir, kêfa min gelekî xweş bû û min bi xwe re got va ye roja ku kurd li bendêne hat.

Roja 16 ê adarê Elî Kêmawî bajarê Helepçe da ber kîn û cehra Be’sîyên regezperest û şofen, min jî di dilê xwe de got vay e berpirsîyarên kurdan doza Elî ji emerîkîyan kirin ku wî di roja 16ê de li bajarê Helepçe an dereke din bi darve bikin.

Ev hêvî ne ya min tenê ye, ew ya gelek kurdan e û bi taybet jî xwedîyên qurbanîyan ên ku cîgera xwe wenda kirin, ew jî li hêvîya vê rojê bûn ku hinekî kezeba xwe honik bikin û heyfa xwe ji sembola rejîma Be’s hilînin.
Şêîyan di roja cejna misilmanan de heyfa xwe ji Sedam hilanîn û guh nedane rejîm û peya û hezkirin Sedam, wan bi ya xwe kir û kezeba xelkê xwe honik kir û heyfa xwe ji wî xwînrêjî hilanin û siloganên xwe jî di dardakirina wîde bilind kirin.

Piştî roja 16 e derbas bû û sibê nûçeya bi darda kirina wî di kenalên televizyonî de der neket, hêvîyên min li erdê ketin û ez gelekî xemgîn bûm, lê min bi xwere got belkî di roja 21 de vê hesretê ji dilê kurdan derxin, lê piştî ku roja 21 jî derbas bû û tiştek nebû, min tê derxist ku hêzên siyasî yen başûrê kurdistanê nikanin heyfa gelê xwe zû zû hilînin.

Eger kurdên başûrê kurdistanê di vê demê de nikanibin mafên xwe bi cî binin û heyfa xwe hilînin, gelo wê kengî kanibin ?!

Piştî ku rewşa Êraqê baş bibe û hêzên siyasî yên ereb û turkmen û heznekirin gelê kurd pişta hev bigirin û bibin yek, wê demê wê kurd kanibin heyfan hilînin !
Dîrok tim dûbare nabe û fersend jî tim bi dest mirovan nakevin, eger di van rojên teng de heyf neyê hilanîn, ew tu carî nayê hilanîn.

Hêzên siyasî yên başûrê kurdistanê vê berpirsîyarîyê radikin û divê bi qendî wêb in, eger wa nebe wê nifşên dahatû daxawza vê berpirsiyarîyê ji wan bikin.

Salih Cefer
22.03.2008