|
Metîn Zindan:
helbest çavên
min e …ger nema
helbestê
binîvîsînim ew
dem ez xwe ji
koran hesab
dikim.
Hevpeyvîn:
Nergiz Ismayil
sala
1977an, dayikeke
kurd zarokekê
têne. Ev zarok
dibe ciwan, dilê
wî dibeje
azadiyê,
kurdistan ji xwe
re dike bûk, û
li pey dikve.
Sala 1991ê tevlî
refên şoregeran
dibe. Sala
1995an, tifingê
davêje milê xwe,
û li çiya û
newalên kurdisan
li evîna xwe
digere. Hîna ji
azadiyê û ji
evîna xwe têr
nebû, di
pevçûneke
leşkerî bêbext
de, sala 2005an
birîndar dibe û
ronahiya çavên
xwe wenda dike.
Ev kes, niha
helbestê bi
zimanê dayikê ji
xwe re û ji me
re dinivîse. Ev
kes, Metîn
Zindan (Efrîn)
e. Werin em hin
ji çîrok û
helbestên wî
binasin. |
|
Nameyek Ji Sebrî
Silêvanî * Bo
Mesûd Barzanî *
Serokê hêja,
Ez evê nameyê bo
cenabê we
dinivîsim û dûr
nîne hindek kes
hewl bidin ku
negehe destê we.
Belê, çawan be
ez bawer dikim
her dê bigehe
we, bawer dikim
jî ku hûn dê
bixiwînin û
bersivê jî bidin.
Eve ne erîze an
daxwazname ye,
belê pirsname û
dilsojnameyek a
kurdistanî
ye ji edîbekê
kurd bo serokekê
kurd.
|
