Rodanka zindanê
Siyamend Brahîm

Qonax teng dibin
gava heyveke avis nêzîk dibe
û li ber dergehên êşê xwe ditewîne
û hêsîrên xwe ji pakrewanekî re bi comerdî
canê xwe cobarên işq û evînê diherikîne
surên di dilovaniya ezmanan de berz dibin
Ji rexê dil derbasî rexên dil dibin
û wê bibe sirûda pêximberan
û sumbileke ji her tiştê tê re
û wê tîbûna lêvên şevê av bide
û tîbûna royê simfoniyeke evînî ji Kurdistanî re
sumboleke di kevçika dil de
rodanka zindanê vedike
û canê wî di rikeha qehrê de difire
û ax û ofên xwîna sor de pêleke evînî
bi bihna lehengiyê vedixwe
erşên zordestan di bin lingên pakrewanê me
yê bê û yê çûyî dê biherife