|
Ezela ber bi rojê ve
Bêwar Brahîm
Di wê şeveqa sar û cemidî de , serê xwe ji bin
lihêfa xewnên sipî û kabûsên reş derxist , li
navbera maxên beştên şikestî , tebabekî , mêze
kir , li xurînî , çixareyeke stûr pêça û bi
agirê birçîbûnê vêxist , û hêdî …hêdî , dûmana
çixareya xwe berda binê lihêfa sar û cemidî .
Dîwarên jiyanê , li ber çavên wî , bûn neynikên
şikestî û kerizî , dîmenên zelal dikirin perçe
.. perçe .
Bi laşekî giran , bi hestekî birîndar û dudilî ,
xwe girêda û berê xwe da cihê kar .
Zêrevaniya imbarên Genim , di / Mîra / de ,
karekî zor giran bû li ser milê wî , lê agirê
birçîbûnê , goşt û hestiyan dide ber şewata xwe
.
Di gel ku ew mirovekî bi wijdan û dest paqij bû
, lê …, Iblîsên perîşaniyê car..caran berê wî
didane çewalên Genim , her carê têra tenûreke
nan , bi xwe re dibire malê .
Bi sedema vî Genimî , Mişk ji mala wî xalî ne
dibûn , bibûn ji kufletê malê .
Jin û her sê zaroyên wî , ne li malê bûn ,
rahişte beroşeke orte , hineke ji Genim xiste
binê wê , û li ser tifika zilim û zorê , bi rûnê
stiriyên beyabanan , hêdî ..hêdî qeland , û bi
jehra reş û sipî , ew Genim tevda û li hev xist
.
Ji reqreqa tav û birûskên xedir , xiyanet û
xapandinê , reqreq û lêdana deriyê malê , ku bê
kilît bû , ew di cih de lerizand , lê … dema çav
bi koma leşkerên dewletê ket , kevçî ji destê wî
kete erdê û çavê wî ziq mane vekirî .
Susret û lerizandina wî dûm nekirin , , ew bi
dahf û bêhnan , li pêşiya xwe ajotin ziandanê ,
bê pirs û bersev , laşê wî di nav Darên lêdanê
de , bû mîna kirasekî rizyayî , tiştek ji dijûn
û siqêfên wan seh nekir , bi tenê dengeke
derbasî guhê wî dibû :
- Haaaa … dizê Genim , Tû û kê hevparên hevin ?!
hûn Kurd ji berê ve diz û xayinin !! Te ev ceger
ji ku ve aniye , ta wisa bi tonan Genim ji
dewletê didize ??!!!!
Di gel ezara êşkence û lêdanê jî , lê … ,
qamçiyên peyvên wisa , dil û giyanê wî birîndar
kirin , kawî û kerameta wî ji hev tarûmar kirin
, nemerdî nekir û got :
- Em Kurd , ji we û rêberên we bi şeref û
romettirin , min bi tenê çend çeng genim , bi
xwe re dibire malê , lê… hûn welatekî ji Genim û
Petrolê didizin ûûû …???
Sed mixabin … , ku peyva dawîn , di gewriya wî
de , bû qêrîn û hawar , di bin darên lêdanê de ,
bi vemirandina qêrîna dawîn , mûma canê wî
vemirî .
Mîna laşekî , yê lawiran , termê wî avêtin
dawiya Pîkabekê zinger-girtî , û bê mehder ew
avêtin ber deriyê mala wî , dema cîran lê kom
bûn , berê Tifingên xwe dane wan û gotin :
- Laşê vî Segî !! bê deng , ji derveyî bajêr
veşêrin , me silogan û xwepêşandan navên !!!
Piştî meşiyan , cîranan rahiştin termê wî û
derbasî malê kirin , lê ji susreta qederê ,
terim ji destên wan hate xwarê , dema çav bi her
sê zaroyan û diya wan ketin , li dora beroşa
Genimê qelandî bibûn terim , ku ji birçîna binê
beroşê paqij kiribûn .
Cîranan , çar gor , di hindirê malê de kolan ,
ew veşartin , deriyê malê bi zincîra perîşaniyê
girtin û meşiyan .
Buharan tovên xwe belav dikirin û diçûn ,
havînan werzê xwe hiltanîn û bi kelkela rojên
dijwar re dibuhijîn , Payizan pelên xwe rût
dikirin û bi bayê re difiriyan , ewrên
zivistanan barên xwe datanînin , bi berif û
baranan re dibariyan , demê kir û ne kir , ku
navê mala wî , di nav rûpelên ferhenga
jibîrkirinê de tomar bike , nikarîbû .
Ji akama zilim û zorê , ta roja îro , tovê
tiştekî li şûna mala wî kad nade , lê … çar
darên Berûyan , bi serbilindî , vîn û deyaxê ,
bi berbangên rojê re û bi ronaka azadiyê re , li
ber ava nejbîriyê , şaxên wan dikenin û pelên
wan diçirisin .
* Ev çîrok min bi zimanê kurdî afirandîye , û di
kovara Nûbûn ê , bi şaşî di beşê wergerê de
hatiye belav kirin .
|
