Ji bo Ebas Emînî
Ger pozê te neşewitîya, tu ne dihatî şewitandin
Salih Cefer
 

Bi sedê salan e ku kurd zor û zilmê ji dest regezperstên turkan dibînin û bê maf û rêz li ser xaka xwe dijin.
Tevî ku şêwên bi qirêj di dirêjîya dîrokê de li hember kurdan hatine bi karaînîn, dîsa jî gel dev ji mafên xwe bernedaye û xwe nekiriye koleyê rejîmên turkan, lê gelek caran ji dilpakîya xwe hatîye xapandin, bi taybet jî bi navê birayetîya olî li hember olên din û pişt re bi xwe bûye armanca êrîşên rejîmên faşist.
Çiqas rejîmên turkan xwe demokrat dibînin û dixawzin têkevin yekîtîya Ewropî, lê rûyê wanî bi qirêj nayê veşartin.
Nişana qirêjbûna wan careke din wek hezarê caran bi kuştin û şewitandina şehîd Ebas Emînî ê gerîlayê PKK û 7 hevalên wî hate eşkere kirin.
Şewitandina Ebas Emînî da xwiya kirin ku faşist û regezperestên turkan ta vê qunaxê ne amede ne ku mafên kurdan bidin.
Dilreşî û kîn ne nişanên bervehevhatinê ne, dijminên me tu carî em xwedî maf nedîne û xwe mafxwir nabînin, ji ber vê dayîna mafên me li cem wan sînorekî sor e.
Di van salên dawî de kurdan gelek maf bi destxistine, ne ji dilxweşî û razîbûna dijminan lê bi zora xwîna xwe.
Dem hatîye ku dijminên me zanibin ku em ji xwestina mafê xwe venagerin û bi wan şêweyên qirêj nayên tirsandin.
Kurd fêrî şewatê bûne, fêrî bêhna şewatê bûne, li kur şewatek li dardikeve kurd bêhna wê zû dikin, bêhna şewata kurdî bêhnek bi taybet e, ew tenê zanin bê şewat çî ye.
Çer ku dijminan laşê pakrewn Ebas Emînî şewitandin kurdan zû bêhna şewatê kir.
Çiqas şewat kul û derd û keserên dayîkan bi xwe re tîne jî, dîsa ew dibêjin: Mirovê ku pozê wî neşewite, ne tu mirov e.
Ger pozê te neşewitîya , tu ne dihatî şewitandin.
Baş zanibibe Ebasê pakrewan, ta ku bêhna şewatê ji welatê me were, wê kurd heyfa te hilînin.

27.07.2006