Kemal NECIM

 

Tu hîna xweşiktir î

ku riwê xwe yê gewr

ji heyvê bidî alî

û axa xweziyan bajo,

wisa  mîna hesreteke şewitî

bi ser laşê min  de birije

ne hînik dibe ne dibihûre .

Tu hîna piçûktir î

ku wisa mîna gunehekî kevnar

xwe berdide nav xwîna min ya bi ta

ne dirije ne ditewire..

Ji azadiyê bedewtir î

ji welat jî

ku wisa mîna şoreşeke hilweşiyayî

xwe li ber bayê helbestên min yên newêrek berde.

Tu hîna ter î ku dilê xwe yê sivik

bidî ber tîrên poşmanî û ((wey li minê))…!!

Tu hîna ter î ku

felekê bidî ber pirsan..

Ew.. 

((tiştên berê bûn xewn û çûn))

Wê ne mîna emro bin rojên bên

wê ne mina carê bin carên bên   

Di çavên te yên kesk de

Têra vejîna pêxemberekî nû

asoyên firînê …

û… her yên firînê

hene..

Ka rabe Kezîzer

tu jî mîna min û a niha

hilmeke dirêj

ji vî bayê xav

bikşîne pişa xwe ya bi kul

û tije gewriya xwe ya tevizî

biqîre….

((tiştên

       berê

            bûn

              xewn

                  û çûn))…!!

 

waye tîrêjên rojê yên ber bi helat

bejna te ya dirêj

vedixwînin kernevala roja nû..

û … her ya roja nû

de bifire

û her

ber bi roja nû…

li kû pêrgî duh hatî

bêje

silav

û derbas be..

li kû pêrgî felekê hatî

dîsa bêje

silav

û derbas be..