|
Jiyaneke bi rûmet
Fûad Sîpan (Akpinar)
fuadsipan@yahoo.de
Almanya, 26.02.2007
Kurdistaniyên hêja!
Di cîhanê de ji bo mirovan û mirovatiyê ji
serxwebûn û azadiyê bi rûmettir tiştek nîne. Lê
bi raya min serxwebûn û azadî ji bo mirovan û
mirovatiyê çiqas pêwist e û baş e, rûmeta
mirovan di ser her tiştî de ye. Mirov çiqas jî
serbixwe û azad be, jiyaneke ne bê rûmet di
jiyana mirovan de wek leke dimîne û her dem serê
mirovan berjêr dike. Lê jiyaneke bi rûmet tama
jiyanê dide mirovan, serê mirovan bilind dike,
asoyên mirovan vedike û cihana mirovan fireh
dike. Em di cîhaneke wisa neheq de dijîn ku ti
tişt bê bedel nayê stendin. Hên jî neheqiyên
wisa pir li dijî mirovatiyê hene û têne kirin,
mirovan di nava matmayî û ecêban de dihêle. Lê
mixabin heta mirovatî hebe, dê herdem jî neheqî
hebe. Li aliyê din çiqas başe ku di dinyayê de
mirovên xwedî bi vîziyon, îdealîst, mêr û
mêrxasên bi rûmet yên wek Che Guevara jî hene.
Che Guevara û mirovên wek wî ne ji ber ku ji
destê neheqî, feqîrî û tinebûnê li dijî şexsên
wan û malbata wan serî rakirine. Na, nexêr ew
bixwe ji nava dewlemendiyê tên, ji nava jiyaneke
komfort tên, ew bixwe jî xwedî pîşe ne û heger
ji bo xwe bin dê ti pirsgirêkên wan yên şexsî
tine bin. Ji ber ku Che Guevara û mirovên wek wî
mirovên bi rûmet û pir payebilindin, loma ji bo
mirovatiyê kar kirine û kar dikin.
Ji wan mirovên bi rûmet yek jî bê guman David
Tolhildan e. (David Rouiller) Ewî jî wek Che
Guevara jiyana xwe ya komfort û bi kariyer li
welatê xwe, li Swîsre berdaye û tevayî tevgera
azadiya Kurd û Kurdistanê bûye. David Tolhildan
ji sala 2001an vir de li serê çiyayên Kurdistanê
şervanê azadîxwaza Kurd û Kurdistanê ye. Belê
David gerîla û parêzerê doza Kurd û Kurdistanê
ye. Bêyî ku David malbata xwe pê bihesîne
biryara xwe dide û tevayî refên gerîla dibe.
David di sala 2001an de ji nişkan ve wenda dibe
û haya ti kesekî ji malbata wî nîne ku ew li kû
derê ye? Beriya ku ew ji Swîsire dere di
27.12.2001an de ji dayika xwe Xanima Ursula
Rouiller re mesajekê bi rêya telefona destan
dinivîsîne û birê dike, dibêje ku ewê here li
Parîsê bi cih bibe. Ez bawer nakim ji bo dê û
bav ji wê xebera ku zarokên wan wenda bûye û ew
nizanin çi hatiye serê zaroka wan xerabtir xeber
di jiyana wan de hebe. De îjar bila her kes
bifikire û hesab bike ku wê malbatê heta xwe
gihandiye zaroka xwe ku ew li jiyanê ye, di çi
cefa û ezab de mane, çiqas der û kul kişandine.
Lê bi saya serê derhênerê Kurd birêz Mano Xelîl
him dayika David Xanima Ursula Rouiller xwe li
serê çiyayê Kurdistanê digihîne kurê xwe û him
jî em bi çîroka wî dihesin. Ezê di vê gotarê de
nema zêde li ser vê çîrokê bisekinim, hêja ye ku
her kes vê fîlma dokûmanter ku ji aliyê birêz
Mano Xelîl ve hatiye amade kirin temaşe bike.
Tişta ku ez pir di bin bandorê-tesîrê de hîştim,
ne tenê biryara David ji bo beşdarbûna wî ya
tevgera azadiya Kurd e. Ez her wiha li ser
helwesta pozîtîv ya diya wî û bavê wî ku bi
awayekî pir bînfireh ji bo biryara kurên xwe di
bin bandoreke pir kûr û mezin de mam. Çimkî bavê
David Tolhildan birêz Claude Rouiller ne ji her
hem welatiyekî Swîsre ye. Ew li Swîsre Profesorê
dadê yê herî navdar û serokê kevin yê dadigeha
federal ya herî bilind li Lozanê bû. Birêz
Claude Rouiller her wiha di Rêxistina Neteweyên
Yekbûyî de dîplomatekî navdar e jî. Belê ji vê
malbatê kurekî gerîla dertê û niha li serê
çiyayên Kurdistanê li dijî dijminên Kurdan
şervanê doza Kurd e.
Bi rastî dema min di çapemeniyê de ev çîroka
bihîst, ez ketime nava lêkolînan û min heta niha
pir çavkanî berbihev kirin. Min her wiha di pê
bihîstina vê fîlima dokûmanter li ser jiyana
Davîd re bi derhêner birêz Mano Xelîl re jî bi
rêya telefonê axaftineke ber bifireh çê kir. Ez
birêz Mano Xelîl ji bo karê wî yê pîroz ji dil û
can pîroz dikim û jêre serkeftinê dixwezim.
Belê wek min li jor jî got, tişta ku ez bi
taybetî di bin bandorê de mam helwesta dayîk û
bavikê David de. Diya David dibêje ”ji bo min ya
herî girîng ew bû ku ez hebûna kurê xwe
bizanibim, wî bibînim û hemêz bikim. Wekî din ti
tişt ji bo min pêwîst nebû û em pirsa biryara wî
nakin ku çima wî ev biryar daye. Ew jî destûra
wî ye, em jêre rêzê dikin” Bavê David jî li ser
kurê xwe wiha dibêje:
Wenn er bei seiner augenblicklichen Tätigkeit
die Erfüllung, die er suchte, gefunden hat, bin
ich der glücklichste Mensch auf Erden. Ich bin
sehr stolz auf ihn – auch wenn dies nicht allen,
die mir zuhören, gefallen mag. (Heger ew karê ku
ew niha dike pê kêfxweşe, ez jî di cîhanê de
mirovê herî kêfxweşim. Ewên ku min niha guhdarî
dikin, ger ev gotinên min bi wan ne xweş jî bê,
ez bi kurê xwe serbilindim.)
David jî li ser beşdarbûna xwe di nava refên
gerîla de dibêje ku wî bîriya tiştên wek hevaltî
û dostaniya dikir ku wî li Kurdistanê dît,
tiştên wiha li Swîsre nemaye. Davîd azadiya
Swîsre wek makîna azadiyê dibên, bi nav dike û
dibêje, Swîsre welatekî wek cenetê ye, lê aliyên
wî yên bi sîh jî hene, mirov li Swîsre egoîstin,
her kes dibêje "ez" û ew di nava hebûnê de ne,
lê ew welatê ku ewqas dewlemende li wê derê
kesên xwe dikujin (Suizid) ji yên hemû welatên
din zêdetirin. Davîd wekî din dibêje, ku ew jî
wek birayê xwe parêzeriyê dike. Birayê wî li
Swîsre parêzer e, xelkê di dadê de diparêze û ew
jî gelekî wek gelê Kurd ku li dijî neheqiya bê
perwa hatiyê diparêze.
Davidê delal bi beşdarbûna xwe di nava refên
gerîla de derseke baş jî dide PKKê. Ji ber ku,
ji berê de di nava PKKê de piranî bi zimanê
Tirkî diaxivîn, mixabin hê jî wisa ye, lê Davîd
di despêkê de hinekî zimanê Tirkî hîndibe û di
demeke pir kurt de wê çewtiyê dibîne û li dijî
hînbûn û axaftina zimanê Tirkî dertê û dest pê
dike Kurdî hîn dibe û grûba wî jî mecbûr dibe bi
wî re Kurdî biaxivin.
Davidê hêja û delal, ne tenê bavê Te ez jî, em
jî, em hemû Kurd bi Te serbilindin.
Çavkanî:
http://194.209.226.170/pdfarchiv/bund/2006/10/28/KLB20061028002_1.pdf
http://194.209.226.170/pdfarchiv/bund/2006/10/28/KLB20061028003_1.pdf
Niha ev fîlma ku ji aliyê birêz Mano Xelîl ve
hatiye amade kirin li Swîsre li bajarê Zürich di
wan demên li jêr de hatine nivîsandin tê rayêdan.
28.2.2007 seat 19.30 li Kino UTO Kalkbreitstr.3
Zürich.
1 .3. 2007 seat 19.30 li Kino UTO Kalkbreitstr.3
Zürich.
2 .3. 2007 seat 19.30 li Kino UTO Kalkbreitstr.3
Zürich.
|
