Roja înê, 22 ê Temûza 2005, li bajarê Oldenburga Elmaniya, pêşîmamê êzîdiyan pêşîmam Ismayîl Deniz çû ser dilovaniya xwedê. Bi vê koçkirinê, pêşîmam Deniz valahiyek mezin di nav êzîdiyan de û bi taybetî êzîdiyên ku li Europa dijîn de hişt.
Bi navê rojava.net, em serxweşiyê bo hemû êzîdiyan û malbat û xizmên pêşîmam Ismayil deniz dixwazin. Li jêr daxuyaniya Mala Êzidiyan li Oldenburgê diweşînin.

 

Bi destûra Xwedê û Tawisî Melek

Benî ademo hezar salî temam ki,

Mîryatiyê li Şerq heta bi Şam kî,

Dimahiyê her dê ji kasa mirinê tê tam kî

Civaka Êzdîyên Awropayê zîyaneke giran dît. 23.07.2005, 62 salya emrê xwe de oldarekî Êzdiya yê herî bi nav û deng Pêşîmam  Ismail Deniz çû ber rahma Xwedê.

Rehmetî ji malbeteke kevne oldare. Koka wan hê ji dema Şîxadî  tê. Şêxê Şerfedîna ne. Bi eslê xwe ji welatê Xaltî ne, ji mala Şêx Mehemedê Memikî. Wê malbetê bi dewranan pêşîmamtya êleke Êzdiya ya mezin, êla Çêlka kirine. Ew rêberên wan yê olî û civakî bûne. Cî hatye, serê xwe dane ji bo xîret û navê ola xwe.

Sala 1914an de ji neheqî û pevçûnên navbera eşîran de bapîrê wî, Pêşîmam Emerê Hesen malbata xweve direvine nava Êzdiyên Şengalê. Liwir Emer, lawik û  nebiyekî wî ji aliyê ereba tên kuştin. Du lawê wî dimînin: Silêman û Xelef. Xelef di nav mirîdên xwe yên Çêlkî de li Şengalê dimîne. Niha êleke Êzdiyên Çêlka ya giran li Kurdistana Başûr heye. Silêman jî vedigere Binxetê nav mirîdên xwe: Çêlkyan. Dizewice. 

Sê lawê Pêşîmam Slêman û dayka Xerîb dibin: Şêxmûs, Hesen û Îsmayîl. Îsmayîl lawê biçûk bû.

Pêşîman Îsmayîl sala 1943 a li gundê Mizgevtê, navça Tirbêspiyê, mentîqa Qamişlo ji dayka xwe bûye. Ew hê gêncitya xwe de gelekî jêhatî, zane, xurt û evdekî civakî bû. Tucar neheqî, ji alyê kê da jî hebya  qebûl nedikir. Zûtirekê çawa di nav Êzdiyan usan jî nava gelên wê heremê de wek rêberekî olî tê naskirin.

Bist salya xwe da derbazî Kurdistana Tirkyê dibe, li nav mirîdên xweye Çêlkî di gundê Bacinê de bingeha xwe datîne. Êlê dora xwe dicivîne. Saya xeysetê wîyî sadeyî berbihêr, zanebûn û merivhizya xwe qedrê wî nava civakê de bilind dibe, her tiştî dike ji bo tifaq û yekîtya civaka Êzdiyan, xweyîkîrina Êzdîyatyê. Evdekî nevssivik bû. Kubarî, quretî dorê tune bû. Mezinara mezin bû, zarokara zarok. Ji bo wê jî li nav her civakê de hizkirî bû.

Sala 1973 an derbazî Almanyayê dibe. Vira Pêşîmam Îsmayîl Deniz bêtir tê naskirin. Bi aktîvî dikeve  li nav karê civakî, oldarî.

Dema berbi Ewropayê dest bi penaberya Êzdiyên Kurdistana Tirkyê bû, Pêşîmam Îsmayîl Deniz karekî hêja kir ji bo standina heqê runiştandînê û cîwarbûna wan. Ew ji alyê Dewleta Almanyayê wek evdekî amin (gûtaxt) hatibû naskirin.

Emekê Pêşîmam ne ku tenê li ser Êzdiyan usa jî ser gelek Kurdên Musulman û Sûryanyan jî heye. Çi ji destê wî hatye alîkarî daye wan.

Ismayîl Deniz ne tenê rêber û mezinekî Êzdyayî civakî û olî bû lê usa jî malxê malbeteke giran, bavekî xemxur. Heşt law û du keç û gelek nebî û nebîçirkên wî hene. Gişk jî niha li Almanyayê xweyî mal-halin.

Pêşîmam Îsmayîl Deniz li nav civaka Êzdyan da usa hatibû naskirin, ku tu dew û doz bêyî wî safî nedibûn, li şîn û şaya bû. Gelek malbat bi saya wî lihevhatine.

Em sersaxyê ji malbeta wî re dixwezin û dibêjin bila serê dost û pismaman saxbe.

 

KOMÎTÊYA  RÊVEBIR YA MALA ÊZÎDIYAN (Oldenburg)

Ji netkurd