Eva çend heyvin ewrên reş e neyar li ser serê Êzdîyan qirçeqirç û xurexurin, Ji Kurdistana Başûr pey hev nûçeyên nebixêr derheqa halê Êzdiyan da têne stendin. Berê bûyarên Şêxan pêk hatin, paşê kuştina keça Êzdî kirine me’ne, çawa temamya Îreqê usa jî herêma Kurdistanê êrîş ji pey hev hatin li ser vê civaka bê pişte kêmjimar.

Kampanya pilankirîye kirêt raya cihanêye giştî jî kirne nava şaşyan. El Qaîda, hêza Îslamyê ya têrorîste e’yan, ku bûye qetil û jera vê dewranê tev partyayên olpereste Îslamîye radîkal, berê neyartya xwe dane civaka Ezdiyan. Mizgevtan da banga qirkirna Êzdiyan hate kirin. Li bajarê Mûsilê 24 evdên Êzd, ji bo êzdî bûn, ji nav musulman û xaçparêzan başqe kirin, birin bi hovîtî li ber mizgevta xwe kuştin, 700 xwendevanên Êzdî ji zanîngehên Mûsilê, mecbûr xwendina xwe hîştin, revyan,. Nişteçyên Êzdî yên wî bajarî terka cî, milk û malê xwe dan, revyane herema Kurdistanê.

Bajarê Mûsilê çawa bi dewrana usa jî îro bûye bingeha neyarên Êzdyan û ji wur bi fermanên qirkirinê êrîşa tînin ser Êzdiyên Şengalê.

Qetla here mezin di bûyarên dewleta Îraqê yên van salên dewî da, dîsa anîne serê Êzdyan.Teyrok cîyê lêdayî dixe. Xelkê Şengalê, ku bi salane dest halê xweyî sîyasî û aborîyî xirab, hewar-gazya wan bû, derê hukumdaran dikutan û dengê wan bi xemxurî ji alyê kesî va pakî nedhat bihîstin, li ber kereseteke neyaraye xezeb sekinîn.


14 ê Tebaxê di nav çend deqûqa da pênc teqînên zûlm li qeza Şengalê bajarokên Tilezerê û Sîbera Şêx Xidir pêk hatin…Tê bêjî erdhejeke mezin li wur dest da. Dewsa erdheja xezayî, evdên evdxur erdhej pêk anîn...500 qurbanî, bi sedan birîndar, hezaran evd man bê cî-star, bê mecalê jîyanê..
Dibêjin ji pey fermana Mîrê kora ra eva fermana Ezdyaye here mezine...Gelê bêşûcî-bêgune bûye nîşangeha fanatîkên îslamîye olperest.

Baş,eger Şihî û Sunyê Ereb li ser desthilatdarya welêt, seva kursya, text û tac, hukumdaryê hev dikujin? Çî Êzdyên feqîr li vê navê? Gelo sebeb cudatya olê ye? Yan olê wek menî didine xebatê? Helbet ji van bûyaran bîna olperestyê jî tê lê bi texmîna min ev hemû bûyar dijî kurdîtyê û herema Kurdistanê ne.

Cîyê şêkirdaryê ye, ku serokatya herema Kurdistanê, xazma kek Mesûd Barzanî, mam Celal Telebanî, hukumat û parlamênta heremê dema êzdaye here dijwer da bi xemxurî li rex Êzdiyan sekinîne û êşa wan pare vekirine.Lê gerekê neyê bîrkirin,ku ne hemû Kurdên deverê menya van bûyaran tê digihîjin…Ev dijîtî û neyartîya dijî êzdiyan gelek caran li cem hinek olperestên fanatîk, sîyasetmedar û rewşembîrên Kurd ji hatye û tê xanê.

Gotî her kurdek, kîjanî ra azaya Kurdistanê, xîreta miletyê ji her berjewendyan pêştire, dijî van bûyaran hovne derê û bizanbe di pişit vê kampanya qilêr da hêz û dewletên neyarê Kurdistanê sekinîne.

Meremên vê kampanya gemar eşkerene. Dema rêfêrêndyûmê ji bo pêkanîna xala 140 î nêzîk dibe. Zanîn Êzdi kurdin, tiştekî wan, ku wan êrebava girêde tune û ewê e’se alyê Kurdistanê bisekinin. Dixwezin êzdyan bitirsînîn, ku ew şên û warê xwe bihêlin birevin, dijminatyê bikine nava Kurdên musulman û êzdî, aramî û edlaya herema Kurdistanê tevli hevkin.

Rastîke tele, lê rastye ku ew hêvî û gumanên civaka Êzdiyan deshilatdarya herema Kurdistanê va jî girê didan pêk nehatin. Li nav civak û gelên wê deverê da yên gelek mafan bêpar mane Ezdîne.

Ez, wek nivîskarekî Kurd bangî temamya gelê Kurd, partî, hêz, komelên kurdaye sîyasî, civakî, rewşembîrî, olî yên heçar perçên Kurdistanê û cihanê û temamya gelê Kurd dikim, destê nepak û neyaran bigrin, nehêlin ev kampanya fermanaye qirêj ku li ser Kurdên Êzdî tê meşandin, berdewanbe, wekî kereseteke din jî pêk neyê. Wedeye, ku serokatîya herema Kurdistanê, hîvya rêfêrûndyûmê nesekine ewlekarya Şengalê û deverên Kurdistanêye din ku ji sînorên Heremê der mane ji bo parastina gel hildine destê xwe, yan rê xweşke ku xelkên deverê maf û çekan bistînin, bi xwe devera xwe ji têrorîsta xweyîkin.

Ev bûyara Şengalê teqîneke têroîstyêye normal nîne (helbet tu teqînek ku dibe sebebê kuştin û birîndarkirina evda normal nînin), lê ev bûyar bi rastî keresete, kirîze, bi texmîna me hukumdarên wê deverê û wî weletî gerekê wê deverê elamkin cîyê kirîzê û ji cihanê alîkaryê hîvîkin. Eger alîkarya anegor pêk neyê deverê da ji ber germê û tunebûna avê karin ocaxên nexweşyê pêşda bên.

Bang li civaka Êzdiyan jî tê kirin bi zanebûn nêzîkî bûyaran bibin, nekevin nav tirs-xofê, rev-bezê, guh nedin xernexwez û xwefiroşan, axa kal û bavê xwe, goristanên şihîdên fermanan, Lalişa xweye Nûranî, Şengala xwe, warê berxwedan û mêrxwesyan neyarên koka xwera nehêlin, ewrên waye reş pir li ser Êzdyan ra hatine, çûne, evê jî herin... Lê êzdîtyê bimîne, ji bo ew bawarîke xezayîye, xwedênasya remê, qencyê û heqyê ye...

Bangî gelê Kurd, bi tebyetî Kurdên Êzdî yên dervayî welêt dikim çawa bi xwe alîkaryê topkin usa jî berbirî hukumatên wan welata bin li kîderê dijîn, ku ew welet jî ji fondên xeye hûmanîtar alîkaryê zyankêşen wê keresetêra bişînin.

Ez bangî qewatên cihanê yên azadîxwez dikim Êzdiyan biparêzin û destê alîkaryê dirêjî wankin.