Marwan Othman ( R. Amedî )

Hespkirina şehîdan bo wergirtina pêşbirkan
Dû re kuştina hespan, dema ku pêşbirk bi dawî dibe,
bo ji dest ne derxistina êmên wan
( pendeke pêş dîrok )


Ewên ku ji te re bûn xwedî, tu kuştî û jibîrkirî hiştin
Bi kujerê te re, gora te kirin maseya guftûgoya kirîvaniyê
Ka kengî tê ji kuştina xwe rabî?!

Pîştî çend çepikan û çend rondikan û konekî heftstûnî dîsa te dikujin.
Ka kengî tê xwe bikujî, bo kes nema karibe te bikuje?


1.

Pîrê
ji elend û hucrikên „xezna“
êvar baş

Pîrê
ji bêhna peyvê û hêsirên kuştinê
êvar baş

Gerdûnek,
Ku bi sawîrkirina qonaxan,
nikare bibe bînerê zayîna xwînê
di bêhna peyvê de

Asoyek,
Ku bi tarîvedana reva hêvîyan,
nikare dîwarên matmayînê, bi nefelê, derbaske

Êvarek,
Ku nikare bibe pelê tuwê ji bêdengî û jibîrkirinê re


2.

Êvar baş!
Gerdûna
ku min di êvarên hêviyan de diçine
û asoyan, bi dengê, ku ne dengê min e,
li ser eniya min têperdike

Asoya,
ku
di destêwerdanên sibehan û xunavên şehîdan de,
li welatê min,
ku min pezeke ne durivkirî
di nav kerî de dibîne,
min di peyvê de mişext dike

Êvara,
ku bi şevnemên êvariyane
nuxumandî
û min bi xwe re peyveke rijyayî
ji nû ve, min dîsa, na afirîne

mirovên,
ku nikarin serê kuştinê girêbidin,
da ku piçekî razê
ji bo ku „Xezna „ karibe bibe
tîrêjgeheke dildariyane


3.

Pîrê
ji elend û hucrikên „Xezna“ û bêhna peyvê
êvar baş

Hespê te ne spî bû
Û şaşika te ne ya Xocayê Xizir bû
Lê destên te dema ku di ser seriyan re
dimehesîn

Dikarîbûn
ji nû ve hêvî û aramiyê di wan de
berhemhênan bikin

Dikarîbûn
nexşeyê buhişteke dunyayî
li şûna „ tizbi “ yên sed û yek lib,
sed û yek jan
bi cî bikin

Dikarîbûn
Rengan di wan de bikin…
kesk û sor û zer
û wan sêrengan wek şahrengan
navend bikin


Dikarîbûn
Xezna bikin çivîkek ji peyvê
Û di sibeha hîn nehatî de bifirînin


Dikarîbûn………………..

Dikarîbûn……………….



4.

Êvar baş

Pîrê
ji Elend û Hucrikên xezna

Li ewê gerdûnê,
Bi ewan şevnemên êvariyane
Rewan ji velûkirin û kuştinan bişo
Û wî bispêrine avê,
yan bêhna xewnê


Ta ku karibe
xunavên dengên mişext
di kûriya nefelê de biçîne


Ta ku karibe, ji nû ve avê li avê vegerîne


5.

Bimîne di êşê de
di xweşiyê de
di kuştina elendê de


Bimîne di sînorên bawerî û matmayînê de
di berzexa gihiştin û ne gihiştinê de
di pirsgirêkkirina xewnê de


Bimîne bahozeke xwedij, di navîna bahozê de


Ta ku Xezna
karibe razê wek Şehîd
û terhikên êzingdaran „
li ber kêlê şîn werin
û karibin şehîdbûna wê
sergirêdan bikin

Ta ku ez jî karibim
li ser wê maseyê,
piyala xwîna te hilnedim
û ne bim vexurê wê


Hannover 20/08/2005