Min bêriya rojek bêgirî kiriye
Şengûl Oğur

Bila bitenê newayên ku di êşên min de dimeyin bibin mêvanê min
û ezmanik tarî ku tim dilopên bêrîkirinê dibarîne li ser axa ku xwe jibîrkirî
li ser latek reş û şil min bêriya birêkirina rojek bêgirî kiriye di rêya çiyayekî de, di berbeyaniyê de min bêriya rêwîtiya zarokekî

Nebêje; çima wiha bêhêvî yî, wiha xemgîr...?!
Em li qeraxên xwe, demê, jîne, jînê dijîn
li ser lêvên me kêm nebûn tucar xwezî û hewar,hewaaaaar!
nizam em xelet bûn nizam gera gerdunê?!
Lê baş dizanim heval; ne me xwestibû ev çarenûsa bêsiklet

erê, gerdûn gera xwe çend cara qedand
û em gihaştin peravên mirinê
di çavê me de tijî pirsên bihêrs bo pirskirinê ji yezdan
ferîşteyê mirinê bi tirs nêz dibe, heval
me çend celeb mirin li milê xwe barkiribûn, nizanim

hemû jî nas bûn; xwişk û bira, xweştivî û heval bûn
ev wêne, ji çavên zorokên min ma bû; şîn bû
eva ku bi zenda min ve girêdayî, keziyên xweştiviyê, xwişka min bû