SOBAR ARÎ

Dilberek awir veda                nav û cerg tev kirne ar
Taye girtim berneda              kêlîke germ, kêlîke sar
Tîr kevanek ber mida             zixtek peland wê bê diyar
Av û derman her neda           hiştîme tîn û tengezar
wê serî deyna heda              piştî me soz da bib’ne yar
Xew nehat alê meda             herwext dimînim çav xewar
|ah gulî wê badida               zulfên hevermêş,bûne mar
Por li ser mil badida              dînbûne pêlên tar û mar
Hingivî çav werdida              xefkê evînê bê jimar
Sed mitala ser dida              reşka şevê ez mam şiyar
Bir’me kopê Serheda            gêrîle bûm nav lat û şar
Bûm Siyamendê seda           kerba Xecokê kirme har
Pêşemergê can dida            wê daye min qîr û hewar
Vaye kuştî ber xwe da         kombûne rêz,rêz bê şiwar
Dilberê j’bona xuda             çavnêre xelkê nav şikar
Pişt nedî jar û geda            laşê pelandî pare , par
Zox û xwîn laşê me da        her tê kelîn nabê hedar
Aşiqin em ser seda            gunha nivîsin sed hezar
Her tu şaha gunbeda          ferman ji desta têne xwar
Ger tu bî îro xuda               Sobar nekî nav doj û ar