|
Bihna Reyhanan …
Bihna dayîka min e …
Nezîr Palo
Çendîn
tu li benda bavê min dima, te destên xwe yên
henekirî, di nav porê min re dibirin û te bi
stran digot: de nenî nenî delalê mino nenî.
Delalê te yê biçûk dikete xewê û tu li benda
vegera delalê mezin hişiyar dima.
Êzingên ardanka te hemî dişewitîn û dibûn xulî,
ardanka te sardibû, lê dilê te disotiya dayê,
çavên te li min bûn, û guhên te gavên bavê min
dipan.
Pir caran çilpikine germ dadiriviyan ser ruyê
min, ew germahiya stêrên te bûn dayê,
min digot: çima digrî dayê?
te digot: na ez bi qurban, ev xaniyê me dilopan
dike..!!
Ne dilopên bana xaniyê me radiwestiyan, û ne jî
dayîka min li bendemaniya hatina bavê min
diwestiya.
Piştî her nimêjekê, te gerdenê mircanî ji stuyê
xwe dikir dayê, hinekî di mista xwe de dihêşt, û
hinekî di nav por û di ser pêsîra xwe re
digerand, bi kûranî te bihin dikir, û datanî ser
rûyê xwe, te çavên xwe vedimrandin, û tene bi
tene radimûsa, û ji nuh ve vedigerand stuyê xwe..!!
Dema ez mat dimam, te ez diguvaştim hembêza xwe
dayê, û te digot: canê min, ev tizbiya bavê te
ye, bi carekê ji bîrnekirî ye..!!
Ne nimêjên deyîka min bi dawî dibûn, û ne jî
teneyên tizbiya bavê min ji maçkirana stuyê wê
têr dibûn.
Her şevekê, sê pençe miwêj û sê pençe kuncî, te
dixistin zerikekê, û te digot: ( Şêrînî şevan
xweş dike ).
Pençek miwêj û yek kuncî ji bo te ne naziliyê
ber dilê mino, û pençek miwêj û yek kuncî ji bo
bavê te ne, û her wiha yên din ji bo minin. û te
dest bi çîrok û stranan dikir dayê.
Bi çêja şêrîniya miwêjan, û şêrîniya dengê te
di, ez diketim xewê, dema ku sibeyê ez hişiyar
dibûm, min didît ku tenak kuncî li ser lêva min
di xwe ve çûye, û ez jî li ser kabokên te,
destekî te di nav porê min de bû, û yê din li
ser sînga min bû, û bi ser min û çîrok û stranan
de tu xilmaş bûye.
Zerika deyîka min timî du pençe miwêj, û du
pençe kuncî tê de diman.
Ne bavê min vedigeriya, û ne jî deyîka min
miwêjek dixwer.
him tûrkên miwêj û kunciyan, û him jî tûrikên
çîrok û stranên dayîka min bi dawî nedibûn.
Her rojê, te ew topreyhan a di pencereyê de
avdida, te digot: bavê te ji bihna wê hezdike,
dema vegere, ez ê deynim pîşa wî, û dema razê ez
ê deynim ber serî.
Her ku bavê te bi kûranî bihna topreyhanê dikêşe,
dibêje: ( Subhan Alah ) çi xweşe..
ev bihn bihna bihuştê ye..!!
Her min digot: dayê va ye bihna reyhanan ji te
tê, nizanim ew dikeniya…an jî digriya..!!
Ne pencereya mala me dihate girtin, û ne jî
topreyhana tê de diçelmisiya.
Bihna reyhanan ji navê deyika min û ji giyanê
bavê min dihereke…
|
