Di destpêkê de em didin xuyakirin ku bi piştgîriyek bêsînor bi HRKRD re, em jî SALA 2006`ê wek SALA ZIMANÊ KURDÎ bi nav dikin. Ew zimanê ku ta îro bi dijmin û dagîrkerên Kurdan re di rûberûbûnê de ye.
Gelî xwendekar, rewşenbîr, hezker û xemxurên zimanê kurdî
Gelî kurdan …
Ziman bingeha hebûn û bûneweriya miletane, parastina zimên parastina gel e û azadkirina wî jî gava herî mezin di riya azadiya welêt de ye.
Tenê zimanê me dikare nasnameya me ya neteweyî ya rasteqîn nîşan bide, lewra ew ji berê de û ta niha, rûbirû bi çewsandin, şêwandin û qirkirinê re maye û bi henasa xwe ya dawiyê hîn jî li berxwedide.
Dagîrkeran, bi destpêka derpirîna Tevgera Rizgarîxwaza Kurd re, dest bi dadgehkirina zimanê kurdî kirin û fermana wêrankirina wî lidarxistin ji bo ku gelê Kurd ji cîwarê wî rahêlînin, û wek serencamekê ev ziman bû qurbana yekem di rêça rizgarkirina welatê me de.
Dema ziman wêran bibe, hilkêşana rehên netewetiyê hêsantir dibe, herwiha jî ev tişt dibe metirsiya herî mezin li ser neteweya çewsandî, Ji bilî vê jî qedexekirina zimên dibe sedema kavilkirina yekîtiya psîkolojîk û civakî ji wî gelî re. Lewra gava mirov bêhişyarî zimanê dagîrkeran an jî yê serdest bikarbîne, projeya asîmilasyonkirina wî wek çarenûsekê dibe.

Armanca wan a sereke sergomkirina miletê Kurd bi tevahî di perawêzgeha netewperestiya miletê serdest de û şêwawkirina kelepûra wî ya çandî û dîrokî ji bo ku wê, ango çanda Kurdan, bi zimanê xwe miştomalbikin. Bi qirkirina zimên, dijminê me bi hewldaneke tund dixwaze şaristaniya me ji nasnameya me ya neteweyî vala bike û kesayetiya me bê wate bihêle û bi vê yekê çand û kelepûra Kurdî ya netweyî yan şêwaw bike yan jî veguhezîne boyî xwe, ji ber wê divê mirovê Kurd têbigihe ku pêmalkirina zimên tê wateya pêmalkirina nîşaneyên bingehîn ên netewa Kurd.
Eger em karibin gavekê berve parastina ziman û çanda xwe ya neteweyî bavêjin, em ê karibin astengekê li pêşiya projeyên EREBKIRINÊ deynin. Di heman demê de ew gava ji aliyekî de wê bibe destpêka hilweşandina bingehên idiyolojîk yên dagîrkeran û ji aliyê din de jî, wê bibe lêdaneke mezin ji komeleya ramanî ya tuximperestî ya dagîrkeran re.

Pîroziya zimên ji pîroziya doza me ye, eger em nikaribin wî biparêzin, doz jî wê têk biçe, ji ber wê û dilsozî bi hemî Pakrewanên Tevgera Rizgarîxwaza Kurd û mîrê Kurdhezan Ehmedê XANÎ re dema digot :
Hasil ji `inad eger ji bêdad
Ev bide`ta kir xilafê mu`tad
Safî şemirand vexwarî durdî
Manendê durê lisanê Kurdî

Û wek her mîrê Kurdîhezan Celadet BEDIRXAN digot :
“Miletên bindest heyîna xwe ji serdestên xwe bi du tiştan, bi qeweta du çekan diparêzin. OL yek, ZIMAN dudo. Lê heke ola miletê serdest û bindest yek bibe, hingî çek bi tenê ye û bend tenê ziman e”
Ji ber hemî evan tiştên me li jor ravekirine, divê em fêrbûna zimanê kurdî ji her tiştî din pîroztir bibînin, ji ber ku dijminên Kurdan bi hemî derfet, alav û şêwazan, çi bi dezgehên xwe yên ragihandinê, çi bi alîkariya dibistan û zankoyan û çi jî bi riya bernameyên perwerdekirinê û dezgehên zanistiyê, şerê zimanê Kurdî dikin û wek serencamekê dixwazin hebûna me asîmile bikin.


Em wek KMÇ, bi navê Kurdewerî û Kurdayetiyê bang li hemî Kurdan dikin ku em bi hev re dest bi têkoşîn û xebat û berxwedaneke tund bikin, bo rawestandina pişaftina zimanê dayika me û da em bikaribin giyan û raman û taybetmendiya kesayetiya xwe ji şuştin û sepandina ziman û çand û kesayetiya serdest û dagîrkeran rizgarbikin.

Em dîsa dubare dikin, erkek pîroz e û pêdiviyek neteweyî ye li ser her Kurdekî netewparêz li vê bangê xwedî derkeve û em hemû karîn û derfetên xwe bidin ber hev, bo em karibin sala 2006`ê bikin sala serbilindî, danasîn û raperînê bo zimanê Kurdî, di heman demê de jî em wê bikin sala rûreşî û histûxwariyê bo dagîrkeran. Em bi hev re û bi yek dengî bêjin “ NA ” BO PLAN Û FERMANÊN SÎNORKIRIN Û QEDEXEKIRINA ZIMANÊ KURDÎ LI ROJAVAYÊ KURDISTANÊ.
De ka em bi Kurdî bipeyivin û guftûgo bikin, bi Kurdî bixwînin û binivîsin, bi Kurdî biramin û biafirînin, “ bi Kurdî bijîn û bi Kurdî bimirin ” .


K.M.Ç