Cenga sedsalê, Cenga Ekonomiyê û avê.              

Hêmin Kurdaxî  

piştî bûyerên 11ê êlûnê ku, li newyorkê û washington qewimîne, û di encamê de bi sedan û hezaran ji gelê Emrîkî can ji dest dan, gelek nerîn û têghêjtin li seran serî cîhanê hatin guhartin û parastina ewlekariya cîhanî bi şêweyekî praktîkî rahêjtin, bi  berpisiyaretî dan ber xwe.

Emerîkiyan, bi wan re jî hevalbendên wan ev bûyer,  ne karê grûp û mêjiyê kesin teqlîdî û normal dît in, wek helwesteke pêşerojî, lê hat temaşe kirin,  ji ber vê yekê jî, alavên lêvegerandinê û çareserkirinê jî li gor va erdheja ramyarî ya  Emrîciyan bi taybetî û welatên pêşketî û demoqrat bi tevayî bû. 

Ev bûyer bi giraniya û girîngiya wê de, kirin giraniya polîtîka stratîcî, çi ji hêla siyaseta derve ve, û çi ji ya hundir ve, wek serhildanekê hat pejirandin, ji ber vê yekê jî me dît ku, Welatên Yekbûyî Emerîca, wek bi hêztirîn welat çi di warê aborî û çi jî Eskerî de, giraniyeke ne Normal da ser vê kêşeyê, biryara şerê li ser Terorê da, xwe ji encama vî şerê han re amade kir,  piştrast destên xwe danîn ser ciyê konêr û nexwaşiyê.

Aramanca û sedemên vî şerê han bi giranî, ji dûr dîtinên stratîcî tên, ji hêlekê ve, destên xwe dînin ser perçeyekî mezin ji cîhanê, ( ew jî girîngtirîn Armancên şer e) nemaze jî, ev perçe jî dewlemendtirîn welatan e ji ( ser axê û bin axê )ve, ji aliyekî din ve jî, parastina ewlekariya  neteweyî û navneteweyî ye, di vî warî de Seddam û Binladên her yek aliyekî pirê bûn û daxwaza Demuqrat-kirina cîhanê li ser serê wan hat danîn!!

Ev armanc û dîtinên stratîcî, gelek asteng û girêk bi xwe re daxistin holê, ev dîtin û stratîcîya Emrîkî li xweşiya hin welatan neçû ji ber ku, ev nerîn û dîtina, dighîne rastiyekê ew jî ew e ku, divê mêjî û çavkaniyên terorê ji bengeh û jêderên wê de werin çareser û derman kirin, ev nerîn di tabloya xwe ya vekirî de – helbet wê tiştin veşartî jî hebin - kambaxîyeke mezin li ser welatên kêm- an jî ne-demoqrat çê kirin, ji ber ku piştî xwandinek zanistî, mirov dikane bê dudilî bêje ku, tunebûna demoqratiyetê û ne parastina mafê mirovan di van welatan de, hêlîn  çavkaniyin girîng in ji bo jiyan-pêhatin û Tîmar kirina Terorê û selefiyetê û rêxistinên ku, bi navê ( AL-Cîhadiyê ) xwe didin nasîn e.

Lê mixabin, tiştê balkêş ewe ku, hin dewletên Demuqrat, bi taybetî jî Europî, wan jî piştgiriya Rêjîma Bass î Tolîtarî kirin, Bi navê mafê mirovan, lê tucarî, bercewendiyên xwe bi Rêjîma Seddamî re Aşkere û zelal nekirin, ev jî me vedigerîne, sedema sereke ku şer ji bo wê pêk tê û hatiye, eger ev nîşana tiştekî be, evê nîşna radeya giraniya vê cengê be (cenga Ekonomîyetê û Avê)              

Helbet di va Kefteleftê de hinek Rêjîm û Destlat xwe wek nîşan ji bo van kevanan dibînin û paşerojek ne diyar û zelel bi hinek şêwe destnîşan dikin, ji van welatan jî Sûriyê, Turkiyê, Êran e welatên navborî çima ji xwe ditirsin? Ji ber di bengehê de ew bi mafxwarên gelên din in, ji wan jî nemaze, gelê Kurd e.

Di dema ku, USA û hevalbendên wê biryara Şerê azadkirina Êraqê dan, bi lez û bez van welatên navbûrî ( Sûriyê, Turkiyê, Êran ) carna jî dewlwtin din jî tevlê dibûn (Urdun, Misir, Sewdiya Arabistan, Kiwayt)  Çivînên xwe yên germ û di hemû radeyan de li dar xistin ( Serokkomar, Wezaretên derve, Hundir, Dezgehên ewlekariyê…) di encamê de, têkliyên xwe bi welatên Europî re danîn, hetanî radeyekê, Sûriyê bi taybetî, pişta xwe bi encamên van têkliyan hilpesart.

Li dawî bi yek armanc derketin, nameyek bi destê Ebdulla GÜL gihandin Mala Sipî û di serî de jî Geurg BOSH wek Serok û çavkaniyên birayrê li Emarîca  ew jî, ne pejirandinek tund li dijî va biryara ku, USA û hevalbendên wê standine, Şerê Azadkirina Êraqê.  Lê li hember wê jî, lihevkirinek bê sînor, li ser çewsandina doza gelê kurd ya rewa û dadmend damezrandin, soz û peyman di vê derbarê de, bi hev re îmze kirin, ji van prtkolan, protkola ewlekariyê bû, daku baweriyê di nêvberê xwe de bi cî bikin, germ bikin, ji ber girîngiyê ev protkol,  bi zûkî û lez dan xebatê, û di encamê de, Sûriyê û Êranê, bi dehan Heval û alîgerên PKK ( Kongira Gel ) radestî Turkiyê kirin.

Bi vê yeka xwe Sûriyê û Êranê, çiqas prtkolên navneteweyî di vê derbarê hene û peymanên parastina mafê mirovan de binpê kirin (ne Cinêv û ne jî Lahay û ne jî deverek din deng bi xwe ne xist in) û xwastin bi va yekê xwe baş nêzîkî hev bikin û li dawî bibin xudiyê hevbendiyek xort di hrêmê de.

Armanca USA û hevalbendên wê ji Azadkirina Êraqê, ne tenê rûxandina Seddamî bû, dawî anîn li dîktatorekî bû, yan jî lîstika bi çend qeşmerên Tirsonek li çiyayên Torebore re bû… ta ji wan were xwastin ku, bi zûkî koçên xwe tevkin û ji hirêmê bar kin.

Lê kokirina neynûk terorîstan û rakirina Seddam ji holê, armancine bengehîn bûn ji bona rêrast kirin û ava kirina mercên pirojeya demokratîk a cîhanî, ne  tenê weha jî lê belê, di pêy wan re Bess ya sûrî tê, xudiya raman û aydolojiya nijadperest û şoven, ligel hêz û rêxistinên olî yên radîkal wek Hizbllah ya Libnanî û Al-Hamas û Al-Cîhad yên Felestînî.

Eger nas kirî û zelal e ku, şerê çîhanê yê sîyem şerê ekonomîc û Aboriyê ye, şerê li ser avê ye, ekonomîc û bazirganî jî di hêminiyê digere û tê de ciyê xwe werdigre, divêt  nerîn û xwandina me li gorî vê naskirinê be, jixwe, nerîn û helwest ji têgihîştin û baweriyan derdibin. 

Lê belê, eger armanca vî şerî baş neyê nas kirin tabloya pirreng baş nayê dît in, mesaj û helwestên dewletên hirêmê baş nayên xwendin.   

27. 06. 2006