Marwan Othman
 

Tenê
Min
çav,
laşekî nîvrizyayî,
dilbijiyeke bêsînor
û zimanekî ji zemîn û ezmanan velûkirî

                                                                    hene

Ez dixwazim
bi ewî zimanê xwe yê velûkirî,
yê ku tu tîpekê jê nizanî

                          bibêjim :

                          Dilê min î çel û şeş mirinî

                                                          dibije te

Tu jî dikarî
bi zimanê xwe
yê ku ez tîpekê jê nizanim

                                  bibêjî :

                                  Dilê min î sî û sê buharî

                                  nikare rahêje dilbijiya...

                                                çel û şeş mirinan

Ez dikarim
bi destên ewî laşê nîvrizyayî
Pencereya çel û şeş mirinan li xwe bigrim
û bi aramî, di tariya wan de winda bibim

Tu dikarî
bi ewan sî û sê buharan..
bibî firişteyeke Ji keskesorê

                    di xewnistaneke berfireh de

buharên xwe ji xwe re raxînî
û li ber tavên razên xwe paldî
û bi tîrêjên roka buharên xwe

                                             evînê birêsî