Gulîsor
Hozan Badilî


Xuşxuşa bazinê
gulîsoran
wek tîrêjên rojê
perda şevreşiya min
diqetînin


dilê min
û dilê xortan
eşkere
roj li nîro
direvînin


pistepista
gerdena zêr
û gazinê guharan
pizotên êgir
bi ser xaka tîbûna
min de
dibarînin


tenê
keçikên gulîsor
radikevim
li ser dengê wan
gava
karwanê stêran
dilorînin


di şikeftên
çavên wan de
dibim
leşkerekî birîndar
bê hesp û tiving


û bi zordestî
keriyên lêvên xwe
di buhara sînga min de
diçêrînin


tenê
keçikên gulîsor
gava ditengijin
rokê vêdixin
û ... vedimirînin.