Seyid Feysel Moctevî

 

Aşiq im ez aşiqê deşta cemal im ez li evdan bêniyaz im bûme aşiq derd û rencan lev bi ser nakim kilavê tirs û xewfa merdimê dûn ger nehêlin şîn bibim ez bax û bostanê xudê da dê firoşim tirs û lerzê ez bi serma, dê mir im ta bibme avek ser bi axê bikme der ger qirare dûrî hibba dilnişîn bim, konci zindan bo mi qesrek dilribaye ez li vê nakim qusûrî, dê visa sebrê bikim ser ta weten tenha bimîne.

Ne nikarim biçme der mîrê dinê destê niyazê bikme pil, bo du rojê jînekî sar kûtekî tenha sitînim bibme ker ga bibme seh van ma ezê ta key bimînim? ta ku xwe erzan firoşim dirhem û dînar û kincan bikme armancek qevî dil van du rojê axirê şahi mêranî firoşim bêbiha bikme bi destê nakesan de? ne nikarm, ne nikarim.

Ez kirim kincê mirovan, ta ku derd û xem bizanim, xwe nekim zindani xew da dest û zenda hilbidim zevyê nekêlayî bikêlim gulizaran bikme rengîn, singê zozanan biçînim desti alaxa zemanî dûrî revşa gul bikim baxi pir bit bîte rengîn ta ku bilbil nexmeyan teqdîmi işqek pak û bêdavîn biket ta roji roşen her bimînit.

Xwîn şirîn im ez nikarim vê dinê tenha bimînim destê xem danêm bi çokan sûreta yeisê bixwînim ev civane aşiqel cindîtiya xwe em bi pê vî diçne der malê bibînin, mehveşa dil kir kovan da lev re ez aşiq bi Leyla, Zîn û Şîrîn û Şeker mam, ketme zindana xeman de bûme ava gerdena vê. Bûme zêrek pir biha, hez dikim ez bibme toz û bibme axek bê beha ta ev şirîna pir beha pê li ser çavê mi dane min biket kana telayî ez bi vê bibme beşer ta ez bimînim.

Yêke din bejna bilinde, serbilinda rindi rinde, şevçera zozan û gunde, pir şirîn e xemrevîn e, dilriba wek vê çinîne pir li ave sorgulêt vê xenderûne Damenêt vê mêrg û çîmen kesk û sorin bûye mesken bo xezalan ev Gulistane gelo lavo xolam im ez li vî erdî de erd im sûsen û beybûn û askan  nabe ber min bikne reş beş, van gula nav xwe bikin beş, aşiqê bejna welat im nademez ava heyatê ax û toza singi rabû ev li îman bû gula min. aşiqê işqa weten her aşiqê işqa xudaye.

Senendec 2005-10-15

      Mojtavy@hotmail.com