Merwan Osman

(Royarê Amedî)

Lerza dawî, ya
Xewnguherîneke ne beşdar

Bo Hoşeng Biroka

Em nebûn pêtek ji “ Babagurgur”
Em nebûn Kirasguherînek ji “Laliş”

Tenê, em bûn
nişteciyên tozê!?

Ew herdu lavên,
ku ji dûrî û bêrîyê ne

Ew gewdeyê,
ku ji xunav û dilbêjiyê ye

Ewên ku...
Ji Lavijên Pîran re
Dibin Qublegeh

Xewnan , di sîbera avê de,
çarçove dikin

Rêçan di Pirtûka Razan de
vedikin

Asîmanekî ji biyaniyê
nefel bi xwe re dirêsin

Va bûn....
Şêrînmeya Laliş
Xirqe ya Nûranî
Wêneya wateyê
bi heftê û sê yadgaran û stêrekê
dibin sirûda avê

Va bûn....
Şêşemsê dilleyan
Tîrêjên rojê
Keskesoriya axê
bi heftê û sê Xewnguherînan û mirinekê
dibin lavijnameya manê

va bû....
Ehmedê Xanê
di Peyvê de mişext dimîne
û bi peyvê kayina xewnê dike

Şingal,
ji xwe dûr nabe
Heftrojên qonaxên xwe,
Bi teşiyên dayepîran,
lavijan dihûne

Seremergeyên peyvê
bi tîrêjên “Toq”ê re
yan bi nifira spîdeyê re
distirê

Dem
Li mirinên me
navend nabin

Xwedan
li ser destên ji tozê
nişticî nabin

Em,
ên ku
di pêlên bendemayînê de mane
wek mamikên razên ne çrirûsdayî
ji tozê diçin tozê

Li ewan cîhanan,
yên ku Xwedan nikarin
di nav biskên ji evîn û peykerên şahiyê
bibin nêrgiz
û nikarin
Sermirgeyan bikin kevok

Kevanên rewanên me
dibin gulgenim in
ji xweliyê

bi dûriyê re, û ji dûriyê re
em dibin strana xwe
û di strana xwe de
em dimînin

Min
bi razên Baba Yadgar re biguncîne
Da ku hembêza min a ku ji lerzîna dûriyê ye
karibe
ji ewî gewdeyê ji xunav û dilbijiyê
vala nemîne
Da ku destên hemêzkirinê
Tenê, li tozê neyên pêçan

Min
di Celeweya Xewnguherinan de biçîne
Da ku pahnavên surûdên navan
bi nêrgizên lavên ji xunav û bêriyê
zuha nemînin