Hoşeng Osê


_ 1 _

Li paş xwe nenere..!
razek tê kuştin.
Demsaleke fedyok û çemekî dilbijok, têne darde kirin.


_ 2 _

Ranezê...
Berî ku tu pencereya dilê xwe
ji bayê re vekî
û giyanê xwe bi axê kilît bikî, ranezê.


_ 3 _

Eger di rêwîtiyê de barên te peyv bin?
Bera sor û şîn bin.
Û li wateyan nepirse.


_ 4 _

Tu êzing î...
Hayê ji agir neyne.
Nebêje : ew ê av bi kêrî min bê...!?


_ 5 _

Di bejdariya helbestê de
bi gotinan nelîze
tenê, li dengê sawêrên xwe yên toalaz bibhîze.
Da helbest, qîzaniya xwe wenda neke.


_ 6 _

Dilê xwe nebijîne mirinê...
Ta taseke dew
misteke mewîj
naneke tenûrê
û du çavên şîn li ser çiya heb in.


_ 7 _

Tenê ji xweristê
tu dikarî hînî azadiyê bibî.


_ 8 _

Li her dû cîhanan
her ku zivstan pêrgî payiza temenê te bû
şîreta çar a, çar hezar car bixwîne
û carekê tenê pêk bîne.


_ 9 _

Ji genim û xwê hez bike
Lê, ne ta qûnaxa
ku desmêja sinbilan bişkînî
û derya bixeyidînî...?!


_ 10 _

Her ku xemgîbî
mişextî
tenahî
hêlînên xwe di giyanê te de vedan
rahêje pênûs û bilûrê.


_ 11 _

Ji ber ku tu jî,
ji zarokên vî ezmanî yî
ji çûkên vî agrî yî
ji stêrkên vê avê yî
min van şîretan ji te re got in.


_ 12 _

Guh nede şîretên ba yê
û ne yên min jî.
Tenê şîretên ronahiyê pêk bîne.


Şam _ 2003