Tengezarê Marînî

Kolan...
şemitî
di avê de sotabû

Kurê te girya
kulavên çavên te,
ebruyên
şevên meşkeke sar

Sosret
kendavên
cenga işqê
soz herrikî
karwan
bêdeng
şevçirax
şîna siwarekî
şor
şevreş
helbesteke peyade

Sazumana orphios
peyv
helbesteke peyade

Sazumana çavên te
welatekî biyanî
rondik
ez
belkî tu

Li zozanên çavên te
hingiv
geşt
vehûnan
dilsoziya kavilê henasê zimangirtî
zingargirtî
automobîlên laşên te navtengeke xilûxavî

Şopa dilopên xumalî
ker
destpêk û xwîn
distrênin
pêlên aramê
dergeh
sûnda moxilê
dara xwînê


Kevanên şêt
kaxezên êgir
xuncên mîrnişîna min
mar
toz..
silavê nameyê
Memo awir dûrî
penaber
ez hatim
şevek berê ..
aso
çente
raz
derya û sînik
tu
ez
text
« mobile »
xeyd
mêrê din
şop û destpêk.


Keleh
westan
soz
tevlîheviya me
pirs
dest li bin çenê
helbesteke peyade
Mîna ..
wisa
xîşik
poşman li serdariya sîtaveke nivistî
kanî
pencere
reva xezaleke dîgîtal
awirtûj.


Bi tenê agir pêxe
dibe rastî ew be.
êvara
hemî şevan
helbest peyade ye.

Di çavên te de ewr
birc tobedar e
birûsk in
li derdora lêvan
keman..
tîrêja xema min

Sêva kerr dixum
helbest peyade ye.