Dil bandikin
Dil dibarin
Di nav baranê de tên vexwarin
Kî dizane
Jiyan çawa mezin dibe
Bi şêweyekî pîrozwer, yan bê ber ?
Ji xwe dipirsim di ronahiya pehîzê de
Li pakiyê û gunehkariyê
Û zikxişkîna ji bo xelasiyê
Jiyan çawa ji nuh ve dest pê dike.
Ana, esîmanê sav tev li dora min e
Reşikên hêjêkirinê dê te dorpêç bikin
Di vê şevê de
Û ana yaro
Di segurkê de biçirse
Û ji min re ya dad bêje
Tenê di guhê min de bipistîne
Bistîna omêdê
Tenê bêje min
Ez hij te dikim.


Bi van gotinan, yan hindekî nêzîkî van gotinên nazik û watedar Sara Brîtman, weku beşek ji xweşikbûna tabluya derdora xwe û ya jiyanê, bi dengeki tenik vê sibehê li me piroz dike.

Em jî tenê sê deqan, wesa rehet û ji xeman bê hay qehwa xwe ya vexwin, û careke tenê jî sitranên kurdî nadin ber moxila van peyvan. Ne jî stranbêjin xwe li pesindana hunermendiyê dudil dikin.

Sibeha we bixêr
http://www.youtube.com/watch?v=2FsS3dI8Tt0