Ibrahîm El-Yûsiv

 

Carna nivîskar hemû kevneşopên nivîsandinê jibîr dike û hewl dide ku qîrîniya xwe li ser pelê valake, bi taybetî dema ku xeterek mezin li pêşiya wî be.
Û tiştê herî mezin ku van rojan êşê çêdike ew e ku rêjîma islamî li Îranê bi binpêkirina mafê mirovan li xwe mikur nayê û barbariya wê li dijî kurdan dewam dike. Wê tehdîda li ser kurdan eşkere kir : "Emê riwekî din şanî kurdan bikin".
Tu dibêjî qey kujerên qazî Mihemed , Ebdulrehman Qasimlo, Şerfgendî , Şiwan Qadirî û komek ji pakrewanên 2005 ew riwekî paqij e. Çimkî ji dema Şahnşah ta Ayatên xwedan ta dozdarên dadê yên ne rast tu tişt nehate guhertin.
Tiştê dihêle ev kujer destên xwe yên ji hesin û agir tund bikin û dana sozekê pey sozekê ew e; hesta wan ku ew ji qadeke kurdî re koledar in.
Nabe ji tu hêza cîhanî re ku wek daxwaza xwe di nivîsandina dîrok û cografiyê de serkeftî be. Tenê viyana tevgera kurdî li Îranê dikare anuha di dewleta Îranê de mafên xwe bide nasîn.
Zindanên Îranê anuha dagirtîne bi sedan kurd, çalakvanên mafê mirovane, rojnemevanên mîna Husênê Ehmedê Niyaz -sernivîserê rojnameya( Aso) û birîndarên ku bi alavên textoriyê ne.
Ez gûman dikim, ji hemû kesên azad li cîhanê tê xwestin piştgirya gelê kurd li Îranê bikin û kiriyarên sitemkarên rêjîma Îranê reswa bikin ji bo bicihanîna mafên netewî ji vî gelê ji hezar salî de li ser qada xwe dijî..!
Wiha ji rewşenbîrên kurd –kî be û li ku derê be- tê xwestin ku rola xwe bilîzin û tiştên ku dibin li rojhilatê kurdistanê bi hemû zimanên cîhanê wergerînin û gazî wijdanê cîhanê yê şiyar bikin .