Her ku jivanên te dihêne bîra min, ev giyan ji toza reşa hezkirinê xwe dadiweşîne
Ji bo Aryanê

Her ku ez dihême jivana te,
Bi qasî hezkirina te dihêm.
Dema çûnê jî, bi qasî hezkirinê xewnên nîvco li gel xwe dibim.

Can, her ku dihême dîdara te, rewrewkê min berî min dihê,
Dema çûnê jî rewrewkê min jehirvexwarî şehîd dikeve.

Her ku dihême civata te, hêsirên ji çavên min direvin,
Dema çûnê jî, hêsirên kuştî li dûv xwe xwe dixirxirînim.

Her ku dihême jivana te, êşên min dibine maçên te,
Dema çûnê jî, her maçeke te, dibe hezar êş bo min.

Hezkirneke şewibî bû dilê me,
Ne zîl dida, ne tov dida, ne jî dimir.
Hembiz bû hezkirina me û xelkê kirin gulav ji bo xwe
Ayet bûn hezkirina me, û xelkê kirin selwat bo miriyên xwe,
Aşq bû hezkirina me û xelkê di nava xwe de parvekirin,
Hawar û axîn bû hezkirna me, nalîn û girîn bû hezkirna me û min û te, ji bo xwe dikirin helbest, dirêj bûn peyvên hezkirina me û min û te roj bi roj, kêlî bi kêlî roman bi wê hezkirinê dinvîsand

Hemî wextan bêriya dengê dilê te dikim ji dûr ve,
Û çavên te, min û helbesta min zengîn dikin.

Hezkirin berî me û piştî me jibîr bûbû,
Dema ku kevokan nema zimanê tivîlkan naskirin.
Û tu jî wekî jivanê ciwan, paqij û wekî çav ji çav dûr

Tu dizanî, vê carê berî ku ez biçim ji dîdara te, berî ku jivan xala dawî li ser dilê min deynê, berî ku hêsira dawî di sînorên hezkirna te de birêjim, berî ku dara hejîran zarokê xwe sêwî bihêle û mêwên tirî harisimê xwe biweşînê, berî ku xatir ji deriyên hewşê bixwazim, min hezdikir te gelek… gelek hembêz bikim