|
Niha ez ne
zimanzan im ku ez bi awayekî zanistî û amatorî
li ser rewşa ziman û
serastkirina ziman biaxivim.
Ji xwe dema ku em li girseya zimanhezên kurdî
binerin em baş dibînin ku kesên gundperwer û
fedekar in...
Ji xwe em kurdhez tev deyndarên van gundiyên
kedhez in.
Kurdiya me ya şêrîn bi van gundiyên ku em wan
piçûk û nizim dibînin gihiştiye roja me ya îro...
Ma kî dikare îda bike bibêje na?
Le belê tim Kurdê ku ruyê xwe bi mekyajê sipî
kirine bi boyaxa ku xwe di nav de
sitirandine tim û tim xwe daye jiyandin.
Di her halê de xwe zanê û serdestiya xwe wek doh
îro jî didomîne! Dest avetiye saziyên
kurd...Mixabin...
Ji xwe kesê ku bahsa mijara kurdî dikin bi
gunehkariyên giran û dijwar re rû bi rû
dimînin...
Bi kurtperestî tên tewanbarkirin... Pêşiya wan
tê girtin di her halê de ... Bi tenê tên
hiştin...
Dixwazin bawer kin dixwazin bawer nekin, ev
rastiyek e ku ez pir caran dibim şahid û
li vê rewşa kambax û mîratê temaşe dikim!.
Ji xwe dema em têkevin nava rûpelên dîrokê em
nikarin bi çend rêz nivîsandinê bînin zimên û ji
nav kuranîya nirxandinan derkevin.
Lê ez wek şagirdek e vî zimanê me yê şerîn
dixwazim nerîn û gazincên xwe bi we heskirin û
xêrxwazên vî zimanê şêrîn parvebikim.
Dibe ku hin heval û derdorên kurd hez van gazinc
û rexneyan nepejîrînin?. Ji xwe
derdekî min ê pejirandin û famkirinê nîn e...
Hemû kes azad in ku nerîna xwe li ser ziman û
rewşa ziman li qelem bidin û bi tevahiya
zimanhezan re parvebike.
Ev mijar pir caran hatiye niqaşkirin. Di civîn û
konferansan de biryar hatine sitandin... Lê belê
hazar carî mixabin...
Biryarên ku hatine sitandin tim li ser lênûskên
me yên ku dibin şahidên me di turikên me de roj
bi roj tên rizandin....
Dema ku em li rewşa ziman a di nav sazî û
dezgehên me de dibînin, çîroka jinbavê tîne bîra
me?...Ev mînakek e pir giran e?
Mafe her mirovekî kurd perwer heye ku ji van
sazî û komelêyên me yên ku bi nexeweşiya zimanê
biyanî dikevin, rewşa kurdî ji wan bipirsin û
dawa doza kurdî bikin... Li gorî nerîna min,
doza kurdî ne tenê li derve ye. Di nava
rexistinên me de ye? ji bo ku otoasîmîlasyon
ketiye nava hestiyên me. Bi awayekî dijwar
hatiye bi cih kirin... Ma ka ji vê asîmîlasyonê
mezintir???
Ev rewş dê heya çi demê û dewranê bimeşe? Ma
xêrxwazekî vî zimanî nîne ku beje Bes e.? kesên
ku serkeşiya van saziyên me dikin, li ku ne û çi
dikin? Vî zimanî rû bi rû bi qedera wî re
dihêlin! Doza ziman dozek e ser Bixwe ye?...
Wekî em tev jî baş dizanin doza ziman doza
neteweyekê ye. Ji bo wê em nikarin ziman Û rewşa
ziman bi sazî û komeleyan ve girê bidin.
Mafê hemû kesi heye ku bipirse?... Pewîst e ku
mafekî du alî, ne yek alî hebe? Bi du çavan li
gundî û bajariyan were mêzekirin?
Bi qasî kesê bajarî mafê kesê gundî jî heye? Bi
qasî mirovê sipî mafê mirovê reş jî heye?...
Belê wekî min li jor jî anî ziman di nav saziyên
me de kurdî di rêza duyemîn de ye lê çima ne di
rêza yekemîn de ye?
Çima şert û mercên ku ji bo tirkî tên pejirandin
çima ji bo kurdî nayên qebûl kirin? Dibe ku em
bejin na ev ne rast e lê disa jî ev nerînek e
Ku mirov aciz dike derdikeve peşiya me. Meyla ku
ji bo kurdî tê veqetandin ne bes e? Biryarên
gavavetinê pêwîst in. ?
Dema ku em dawa van mafên xwezayî dikin. Em bi
gundîtî û nezaniyê tên sucdarkirin? Ji hêla
birayê xwe yên sipî ve?
Yanî naxwazim zêde serê we biêşînim, ji xwe em
tev jî baş dizanin... Kes ne biyaniyê van
bûyeran e!
Gelê kurd û tevgera rizgariya kurd heya bigihêje
hezkirina vî zimanê me yê şêrîn, em tev
deyndarên Kedkar û xebatkarên gundî û rençberên
vî zimanî ne.... Bi saya wan em îro bi vî zimanî
diaxivin... Li qurçik û taxên bajarên xelkê.
|
