Lukman Polat

 

 

 

  Min di kovara tirkan a hefteyî ”Nokta” de hevpeyvîna bi serokê PRS -Partîya Reform a Surîyê –Ferîd N. Ghadry re xwend. Gelek keyfa min hat ku partîyeke ereb û serokê wê kesekî ereb di derbarê kurdên binxetê –başurê rojavayê Kurdistan- de ewqas gotinên baş dibêje û dîtinên pozîtîf pêşkêş dike. Ferîd N. Ghadry bi helwesteke vekirî piştgiriya doza kurd û çalakî û xwepêşandanên kurdan dike.

Ferîd N. Ghadry dibêje : ”Piştî kuştina Şêx Maşûq xwepêşandan û serîhildana kurdan pêk hat. Rejima Baas zilm û zordariyeke giran li ser kurdan pêk tîne. Kurd reaksîyonên xwe di kuçan de tînin zimên. Bi qasê ku ez dibînim kurd însanên bi qerar û bi hêz in. Hêvîya me ev e ku berxwedana wan ya demokratîk li ser gelê erebên Surîyê jî tesîr bike û li hemberê Baasê li temamê Surîyê serîhildan pêk bê. Qatîlê Şêx Maşûq desthilatdarîya Surîyê ye. Beşar Esad waadên ku daye naynê cih û reforman pêk naîne.”  -Kovara Nokta hejmar : 1147-

Serokê SRP-ê di hevpeyvîna xwe de di derbarê kurdan de gotinên baş dibêje, zilma li ser kurdan tîne zimên û diyar dike ku Şêx Maşûq ji alî rejima Surîyê ve hatiye kuştin, lê çi heyf ku hinek kurd berevajê vê dibêjin û rûn li nanê rejima partîya Baas dikin. Dema min vê hevpeyvînê xwend beyanên PYD-a Apoçîyan û beyanên serok û birêvebirê ”Partîya Yekîtîyê” hate bîra min. Beyanên serokê partîya Yekîtîyê Îsmaîlê Emo û birêvebirê partîyê Şêx Elî şermezarîye.

Î. Emo û Şêx Elî beyanên nebaş dan û li hemberê xwepêşandanên ku ”Partîya Azadî ya Kurd” organîze kiribû, derketin û di serde jî gotin : ”Rejima Surîyê kurdan ji bo kurd in nakuje. Şêx Maşûq ji alî hukumeta Surîyê ve nehatîye kuştin.”

Hinek partî û rêxistinên kurdan ecêb in. Xwedêgiravî ew li dijê dagirkerîyê ne, lêbelê ji bo xwe bixin çavên birêvebirên dagirkeran û xwe bi dewleta dagirker baş bidin nîşandan çil teqle liser hev davêjin.

Ji xwe re livê ecêbê binêrin; şexsiyetekî kurd ê welatparêz bi xwînxarî tê qetilkirin, kurd têne kuştin û hinek partî û rêxistinên kurdan li dij kirina qirêj yên dewleta dagirker derdikevin, dewletê protesto dikin, qirinên qirêj şermezar dikin, rûreşiya dewletê li pêşberê qamuya giştî ya cîhanê lanet dikin, ji bo wê xwepêşandanên girseyî amade dikin û hinek partîyên kurd yên din jî li dijê van tiştan derdikevin. Birêvebirê partîya Yekîtîyê Şêx Elî çima li dijê van çalakîyan derdikeve?

Dema Şêx Maşûq hate qetilkirin, divê Şêx Elî ala têkoşînê bilind bikira û ji dewleta dagirker a Surîyê re bigota : ”We Şêxekî welatparêz şehîd kir, lê bi dehan Şêxên welatparêz yên kurd hene. Şêx maşûq bû şehîdê doza netewî, ew ne yê yekem e û ne yê dawî ye. Têkoşîna doza netewa kurd dê her bidoma heta ku gel azad bibe, welat rizgar bibe.Çêx Maşûq çû, waye Şêx Elî heye. ” Lê, çi heyf ku Şêx Elî ala têkoşînê bilind nekir, helwesta teslîmbûnê û tirsonekîyê nîşan da û rûn li nanê dewleta dagirker a Surîyê kir.

Li başurê rojavayê Kurdistanê deh, panzeh partîyên kurd hene. Di esasê xwe de hemû jî partîyên azadîxwaz in, kurdperwer in. Partîya Yekîtîyê jî partîyeke welatparêz û azadîxwaz bû. Lê, ev helwesta wan ya niha qert layiqê misyona wan ya azadîxwazî û welatperwerîyê nîn e. PYD – Ev partîya Apoyîyan e û navê kurd jî lê tune. – li dijê çalakîyên kurdên binxetê derkeve, nexwaze ku li derveyê wan tevgereke alternatîf ya kurd bi hêz bibe û nexwaze ku ”Partîya Azadî ya Kurd” çalakîyên xwepêşandanê organîze bike, mirov wan fêm dike. Rewşa PYD-ê diyar e. Lêbelê bi partîya Yekîtîyê –ya Xwedêgiravî demokrat- çi bûye? Qey ew jî bûne Apoyîyên şermok(!)....

Partîya Yekîtîya Demokrat a Kurd bi beyanên serokê wê Îsmaîlê Emo û birêvebirê wê Şêx Elî kete rewşeke şermezarîyê. Divê ew ji gelê kurd doza lêborînê bixwazin. Divê ew pesnê dîktatorê dagirker û dewleta xwînxwar nedin. Ew partîyeke kurd in û divê li doza kurdan xwedî derkevin, li hemberê dagirkerîyê têbikoşin.

Kurdên binxetê, anku kurdên Kurdistana başurê rojava ji hemû mafên xwe yên însanî –mirovahî-, demokratîk û netewî bêpar in. Bi salane ku bi sedhezaran kurdên wir ji nasnameya hevwelatî ya Surîyê bêpar in û dewleta dagirker a Surîyê wan kurdan tune dihesibîne. Ew zindîyên mirî ne, zindîyên tuneyî ne. Kurdên ku xwedî nasnameya hevwelatîya Surîyê ne jî, weke kurd nasnameya wan ya netewî bi fermî nayê qebûlkirin, weke ereb têne qebûlkirin.

Partîya Komunîst a Surîyê û hemû partîyên şirîkên partîya Baasê rewşa kurdan neanîne zimên û li doza kurdan bi şêweyeke eşkera xwedî derneketine, heq û azadîya kurdan neparastine. Niha partîyeke reformê bi eşkere li doza kurdan xwedî derdikeve û piştgirîya têkoşîna kurdan dike. Divê partî û rêxistinên kurdan bi vê partîya reformê re hevkarî bikin, ew piştgirîya hevûdu bikin.