Kurdên Rojavayê Kurdistanê gotina xwe gotin. Derbarê siyaseta dewleta tirk a li himberî Serokê Tevgera Azadîxwaz ya Kurdistanê Abdulah Ocalan û gefxwarinên rojane yên li dijî Başûrê Kurdistanê, bi dehan hezar ciwanên rojavayî daketin kolanan. Alên KCK û PYD û Ala netewî ya rengîn hildan jor û helwesta xwe ya xwedîderketina li nirxên netewa kurd diyar kirin.

Li kolanên Kûbanî û Qamişlo yê roja îna derbasbûye qiyamet rabûbû. Bi dehan hezar ciwan û keçên kurdan li ser piyan bûn. Vîna azadiyê nîşan dan.

Li himberî hêzên ewlekariya rejîma Şamê serî hildan û banga "Kurdistan yek parçe ye" dîsa dan jiyandin. Li hibmerî vîna azadiyê, sîstema hov bi riya nijadperestên ku li heremên kurdan wek efser û "mirovên ewlekariyê" hatine wezîfedarkirin, gule barandin ser sivîlan.

Bi vî şêweyî xwestin çavê kurdan bişêkînin. Xwestin dengê ciwanan bi agir berbelat bikin. Di encama êrîşên bi sedan ji hovên Behsa Şamê ciwanên bi nave Isa Mele Xelîl Şehîd ket.

Isa yê 27 salî û bavê Nisrîn û Nûjîna 10 rojî bi xwîna xwe rûmeta hemû gelê Rojavayê Kurdistanê parast û dewrî cîhana lal û bê deng kir. Isa yê Şehîd li ser piyê bi dehhezaran ji Qamişlokiyan wek zavayekî hate binaxkirin. Bi tilîliyên dayik xwe hate veşartin. Nisrîn û Nûjîn jî li dora tabûta bavê xwe, yê ku hîna kenê wî nedîtine, direqisîn..

Qamişlo şehîdekî xwe yê din da Kurdistanê. Wilo ye Qamişlo û wilo ye Başûrê Rojava, bedena wan li vir,lê dilê wan li Amed û Kerkûkê ye. Bi sedên salan bi hesreta Kurdistana xwe ne..ji bo wê jî bedelên giran dane..

Rejîma dektator Beşar Essed ji bo tirkan razî bike wilo bi hovîtî girt ser kurdan.

Biryara kuştina ciwanên kurdan da. Ew qirêjên xwe yên ku di her şerekî de binkeftine, ajot ser sivîlan. Belafirên şer yên Isaraîlê li ser qesra Essed difirin û wargehên Dêr El – Zorê bombebaran dikin, ew jî "mêrantiya" xwe li ser kurdan dide xuya kirin.

Essedê ku Eskenderon firote tirkan niha li ser kurdan bûye şêrê devzincîr. Niha ew û rejîma xwe ya totalîter kurdan wek "komplogerên ku dixwazin axa welat parçe bikin", bi nav dikin.

Kurdên Rojava mamosteyên tekoşînê ne. Ew mamostayetiyê ji tevahiya gelên Sûriyê ye re dikin. Gelên Sûriyê ye di bin zilm û zordariya Essed de serê xwe danîne. Xwe sipartine qedera koledariyê. Li Himis û Hemayê bêdengiya mirinê heye. Li Şam û Helebê xelk bi rastiya birçîbûn û xizanyê razî ne…

Tenê Kurdên Rojava bedelan didin. Ew jîndar in. zindî ne û li dijî mirinê serî bilin dikin…

Şehîd Isa ne yê yekê bû û ne jî yê dawiyê ye. Dê Kurdên Rojavayê Kurdistanê li ser ya xwe bin. Dê xwedî li Serok û Tekoşîn û Destkeftiyên xwe derkevin. Jixwe şeva dirêj dê bi dawî bibe û roj dê dîsa hilê û Qamişlo yê xemla xwe girêbide….

Essed û rejîma xwe jî dê herin cihê xwe di dîrokê de bigrin. Li cem Şahê Iranê û Sedam ê cehenimî…


tariqhemo@hotmail.com