Ey felek bo te dinalim bo çi nêrgiz çilmisîn
Ew çima bextê me hoye em bê dost û bê kesin.

Tu bi kêliyên çiyan re dihatî
Nobedara evîna Zîlan û Tara bûy
Laleya didestê Zemanî de bûy
Ger tu sibihekî zû şiyar bûy,
Berî ku pezkovî berê xwe bidin lotkeyên Şekîf
Here û li berava kaniyên Xinêre guhdariya çend stiranên Mihmed Şêxo bike….bi van gotina xwest jêre namekî binvîse piştî ku wêneya wê dît û di destên wê de guleke çilmisî şiyar bû…
Min di xwest wê şevê, barên xwe hilgirim û berê xe bidime şonwarên kenê te, lewma bagerên vê kêliyê ez xeniqandim , wext hatbû ku êdî bizîvirim li dilê te, lê min nizanî te dilê xwe bi kîjan stêrê re şiyandiye ji bo min, ne jî min dizanî ez kîjan stêrkê hilbijêrim daku di binê wê de çend axaftinên nû ji bo te bibêjim, lê tişt nabe, di şevekî din de, ezê gulekî li nêzîk mala we deynim, heger tu bi hatina berbangê re şiyar bûy, ezê wî wextî li mêvandariya mirinê bim, ji mirinê baştir min çî cih ne dît ku ez lê azad bim, ji mirinê azadtir çi cih jî nînin ku têde xewnên bê tirs bibînê, min dixwest di vê seferê de wan bîranînan hemiyan bişewitînim, min dixwest rengan û dengan jibîr bikim, êdî di keftleftên xatirxwestinê de difetisim, dilerzim… û sirûdên girî ji dûmahîk peyva ser welatê lêvên tere dibêjim, min dixwest ez tenê xewnekî bi te bibînim, êdî em ji par, pêrar û pitirapêrar hezdikin û li hêviyên kevizgirtî yên sala bihê diterpilin…. Nîv hêviyê ji min re bêje ku berî roj derkeve ne hatibe kuştin, daku ez jî poşman bibim li dijî xwe û vê kêliyê.


7-4-2008
doxanxezne@hotmail.com