Ne hêja ye, ku du mirov gengeşeyê li ser sûdewergirtina komcivîn û çalakiyên ku bi wêje û gotina kurdî ya resen ve girêdayî bike û têkeve nav gumanan. Di van komcivînan de, bi kêmanî, gelek nivîskar û kesayetên kurd yên ku bi vê çarçevê ve girêdayî, hem hev dibînin û hem jî hev nas dikin. Bi girêdan û nêzîkbûna wan ji hev re, pêvajoya nivîsandina, helwesta nivîsandina bi zimanê dayikê dikeve rojevê û derdikeve pêş. Lê navlêkirinên ku ne di cihên xwe de, ku ji aliyê gelek sazî û dezgehan ve bikar tên, mirov divê wan jî bibîne û bibêje, ka di cihê xwe de hatine yan na? Yek ji wan navlêkirinan "Festîvala Helbesta Kurdî" ye. Heta ku ev nav di cihê xwe yê dirust de bikar bê, divabû çi bibûya û ci nebûya? Ev pirsa ku min wek kurdekî ji xwe kir, hişt ez bersivê, heger bi derngî be jî bidim xwe.
Dema ku navê helbestê tê gotin, yekser bala mirov diçe ser erkên binghîn yên stûnên helbestî û mijarên bi wê ve girêdayî, yên ku xwe wek zemîn li ser şevên sazkirî yên li ser dikeyan tên raxistin û daliqandin. Dema em werin û ji mirovekî Europî re çêla mehrecanek helbestî bikin, yekser wê ew mirov di hiş û sawîrên xwe de, dîmenekî di hişê xwe de xêz bike û li hember wê navlêkirinê amadeyên xwe bike. Wê ew kes: şanoyeke fireh, dikeke bi perde, lempeyên romantîk, reqsevanên taybet, dîmenên bedew û gelek alavên ku bi naveroka helbestan bi xwe girêdayî ve nîgar bike wek: xewn, evîn, çêj û bedewî, cejnên netewî, vejînên dîrokî... bi beşdariya gelek endesyan û dîkornasên payebilind, di ber çavên xwe re derbas bike... û ku ne wek wî/ê derket jî, yan tevlihevîk di warê organîzekirina wan amadekariyan de were kirin, wê nerazîbûna xwe jî bi dilsozî bîne ziman, li gotina wî/ê jî baş tê guhdarkirin.

Lê li cem mirovekî Kurd dema ku navê helbestê tê ziman, bê guman gelek tişt ji vanên ku niha min gotin nayên bîra wî/ê. Li şûna wan gelek tiştên din tên bîra mirov, wek: qezenckirinên komikan û dengvedana wan, rojeva siyasî ya ku îro li nav kurdan heye, kî pê radibe, cihê ku lê cêdibe, mehrecan dikare heta kîjan radeyê bibe zimanê vê bûyerê..... û gelek taybetiyên din yên li derveyî mijara helbestê ne, di hişên Kurdan re derbas dibin. Ev dîmen bi rastî jî, ji bo me rastîyek e. Ev sedem jî dihêle tim karên me nîvco bimînin û bi ser nekevin. Ka bedewiya gotina helbestî, ka raxistina zemînekî ku bi mijara helbestan ve girêdayî, ka guhdarên serkeftî, ka hilbijartina helbestvanên rasteqînî ???? Gelek pirsên me tim bê bersiv dimînin.

Ev herdu dîmenên ku di hizra mirovan de derbas dibe, ji sedî sed ne ji ber xwe hatine. Yek jê, ji rewşa ku niha li ber çavan e û ya din, ku ev nîgarî bi dehên salan cihê xwe di hest û giyanê mirov de çêkiriye û roj bi roj xwedî dibe.
Ji bo ku em jî li Europayê dijîn, gerek e, em ji wan fêrî hin tiştan bibin. Tiştên bikêrhatî ne ji ber xwe hatine, belê ji encama ked û westana û pilankirina bi salan e. Em dixwazin tiştên baş bikin û kêlîkê jî, ji dema xwe jêre veneqetînin, ma dibe? Yan mirov xwe neke berpirsyarê tiştan yan jî tiştên xweşik û bi rêkûpêk bikin. Divabû karên ku em li van welatan bikin, hema bi çend gavan be jî, li pêşiya karên ku li welêt di bin rewşeke gelekî dijwar de tê kirin bûbûya. Di bin wan mercên qedexekirî de, ji bo mehrecana helbesta kurdî.
Di salên nodî de, bi sedan dihatin ser hev û bi awayekî bilindtir û bedewtir dihat organîzekirin û hevalên me yên ku niha li vir in jî, li Kelha Nebî Hûrî heta bighêje Dêrika Hemko amade dibûn û ew dîmen bi çavên xwe didîtin. Bawer im heta roja îro jî, hîna kasêtên vidiyoyê li cem hinekan ji me hene. Naxwe çima em dibêjin em hatine welatên azad û demoqrat, ji bo ku karên me jî bi pêş de here, lê mixabin ez berovajî dibînim.

Di warê ragihandinê de jî, ku em salên niha bînin ber wan salên destpêka nodî de, bi dehan radiyo û televiziyonên me çêbûne. Ji wan hem setelayt in, hem jî herêmî ne. Di navbera cihê mehrecan û navendên televiziyonên kurdan de, qonaxa katjimêrekê tune bû, lê nehatin. Tenê ji bo bîrxistinê, di kêlîkên dawî de kursitan tv hat amade bû. Nûçeya ragihandinê ya pêkanîna vê helkeftê, di malperên kurdî de nehat belavkirin, ji bilî ya rojava.net û avestakurd.net de, ew jî ji ber ku xwedanê wan malperan li wir amade bûbûn. Kêmasî ya kê be bila bibe, lê mebest ji van gotinan, ku karekî baş û bi rêkûpêk jêre nehat kirin, ne di warê teknîk, ragihandin, vexwendina helbestvanan, saziyên siyasî û rewşenbîrî, xwedanê malperan... di her hal de, mirov dikare bibêjin ev berpirsyariya hemû nivîskar û rewşenbîran e, lê ez dibêjim ne rast e, tenê berpirsyariya saziyên ku pê radibin.

Em 18 sal mehrecana helbestê tên dagrtin. Ku em sala pêşîn û niha bînin hember hev, bawer im wê salên pêşî ji niha bêhtir nêzîkî wateya mehrecanê bibe. Her çû mixabin komcivînên ji bo vê helkeftê ji hev belawela bûn. Gelek caran, em destê xwe nadin ser devera ku dêşe, ew jî ji ber ku hinek ji me helbestvanan yan endamê partiyan e yan jî hevalên wan in û naxwazin wî gunehê ku partiyên wan ku rewşa mehrecana helbesta kurdî jî kirin wek rewşa xwe, ya ku niha heye, zîvarzîvarî kirin. Her partiyekê dost û hevalên xwe birin û ew xistin bin basikên xwe û bê rol kirin. Mixabin wan helbestvanan jî mîna çêlikên wan, deng ji xwe nanîn.... bi vî awayî koma me ji hev tarûmaro kirin. Her çû mehrecana helbesta me lawaz û hejar ma û niha jî em di vê rewşê re derketin.

Tiştekî din dixwazim ronî bikim ku ev 18 sal in, hîna jî em ji asta helbesta kurdmanciya rojava derneketine, me ne divabû ku her biçûya bibûya mehrecana helbesta kurdistanî û bandora xwe li ser zaravayên din jî kiribaya, lê mixabin tenê di wê çarçeva binxetê de ma û di wê xêzika xwe ya teng de asê bû û her çû wek min pêşî jî got, ew xêz li wê tengtir bûye. Ji ber vê sedemê, em nikarin nav lê bikin û bibêjin "Festîvala Helbesta kurdî" mirov dikare bibêje "komcivîna helbesta kurdmancî ya rojavayê kurdistan" wê watedartir be.
Bawer dikim niha li welêt jî, bi awayekî ji awayan li ser gora Cegerxwîn çêdibe, ew jî bi helkefta roja koçkirina wî ye. Bi wî hawî jî, mirov dikare navekî wisa lê bike ku "Mehrecana Cegerxwîn Ya Helbestê" ev nav bêhtir li bejina wê rojê tê. çêtir e ku em navine mezin li karên xwe bikin û em nikaribin demekê jêre dirust bikin û di bin barê wî karî de rabin.

01. 11. 2007 .