Seyid Feysel Moctevî


Şev reş wekî biskê te, gul sor e wekî dêma
Qendî tu bi lêvê xwe, şîrîn e tirî dêma

Min bîne bi hevsa reş, bavêje be reş maran
Ba seh be li min miska, van sûret û van biska

Totî me li qenda te, bîne weke qendanê
Şîrîn e eger jehr e, peyva te bi min dil da

Dê bikme firek cî da, emrê ku te hez pê kir
Kêm e meger ez yarê? Zincîrîyekî tenya

Bijyê te şerin gel min, ez kirme bi mihrabê
Dê ez bikevim sicdê, van lêv û çen û çava

Dil ketye binê bîrê, bîra xwe nebe yarê
Vî Yûsifê Kenanî, dê misrê bibe axa

Azorde neke xatir, neşkêne dilê bêdil
Ba nebte qisa zolmê, biskê te şe ket ev ba

Şîrîntir î van herfa, nazan dikim ez heyran
Dêla mi te pîvaye, rabe bike ser derka

Seyyid, neke bê sîber, sîber te mi alaye
Nadim bi çi rojê xweş, lehzek li şeva gelda



Sine 2005-08-27