Weku her havîn ne tenê ji ber germê, lê ji ber ku xwîna gundan di rehên me de diçe û tê, diya min dîsan nivînên me derxist li ser banê malê, da em ji textê gund dûr nekevin, da em bikaribin dîsan xweşik sitêrkan bijmêrin û da çîrokên biçûkaniyê xwe vegerînin ..

Dema em li gund li ser text dirazan darstinek ji tariyê hebû û goşiyên stêrkan ramana me bi alî xwe ve dikişandin, mîna stêrkên Mem û Zîn û stêrka Beko jî.. Ev tev li gor dapîra min nexşeya stêrkan ji me re şîrove dikir û ji xwe me jî dixwest hînî jiyana stêrkan bibin.

Îroj temenê min 23ê sal in, ti tişt wekî berê nemaye, ne gund, ne Qamişlo û ne jî ez, em tev hatine guhertin, belkî ne guhertin be lê mezinbûn be , ya ez dizanim her tişt ne wek berê ye..
Îroj ez dizanim Mem û Zîn kurd bûn û eger herdû stêrk bi rastî yên wan bin naxwe herdû stêrk kurdî ne, ta bi stêrka Beko jî kurdî ye.
Îroj ez dizanim wateya binkeyê leşkeran li ser sînorê di navbra Qamişlo û Nisêbînê de çi ye. Ne tenê bo leşkerên tirk tê de bin, lê hin tiştên din hene..
Îroj gelek tişt hene, ez fêrî hinekan ji wan dibim.
Îroj ez dizanim çima ez nikarim pakêtek çixaran ji Nisêbînê bikirim bê ku ez pasporta xwe çêkim. Îroj ez dizanim bê çima ez bi keçeke Nisêbînê re nikarim bibim heval.

Ma carekê şivanekî kurd ji Nisêbînê şaş nabe û pezê xwe nayîne çêriyê li Qamişloka kurd? Ma carekê tirimbêlek ji Qamişlo şaş nabe û ji benzînxaneyek Nisêbînê benzîna xwe danagire, qey ew naxwazin!?
Nisêbîn bi Qamişlo re şiyar dibe, bi wê re dikeve xewê de, lê her tişt li paş sînor, leşkerê tirk,û Saykis Bîko ne.

Bapîrê min carnan li ser dengê melayê sibê yê mizgefta Nisêbînê nimêja xwe iyar dike, lê ew ti caran nikare nimêja Înê li mizgefta şewq kesk ya nisêbînî bike, ev tişt ne jixweberê ne..

Û li ser banê malê şewqên malên nisêbîniyan xweşik dibînim, ta bi şewqên malên Qamişlo re vedmirin, lê ew di çavên min de şevder dimînin, tevî ez cavê xwe digirim lê ew venamirin.
Xwezî dunya zivistan an payiz baya, da ez li ser ban ne razabama û min ev şewq nedîbana û xweşik xew ketiba çavên min de, an xwezî kevirekî min hebaya, min ew avêtbaya leşkerê tirk berî ez bavêjim şewqên vêketî di çavên xwe de.
Kevir ne kêm in, lê yên rahêjin keviran kêm in , …ji xwe ez jî tune me.