…Ji dema ku min nameya vexwendinê girtiye, diya zarokan kar û barê min ji bo vê rêwingiyê dike. Ez bi xwe jî ji leza wê bihitî mabûm. Gelek rêwingiyên bi van mebestan, ji aliyê min ve hatin bikaranîn ( nivîskarî- hûnermendî) Lê çima vê carê li rêwingiya min bi lez û bez e!? Min êdî xwe negirt û ji wê pirsî , wê jî weha bersiv dabû:

-Sedem ew e ku bûyerên miha nîsanê(2006) gelek bandor li hestê te kirine, ya duwamîn jî, ku vexwendî tev hevaldost û welatîyên te ne. Ez baş dizanim ku te gelekî bêriya henek û laqirdiyan bi wan hevaldost û welatiyan re kiriye!!....Ez baş dizanim ku tu yê hest sivik û rûgeş bizîvirî bi ser me de!..

Şevê heman-heman xwe ber bi nîvî ve dikişand, dema ku rêwingiyê bi koma hevalan re xwe ber deriya başûrê Europayê ve digihand.
Şeveke bêdeng, ezmanekî zelal, heyva di kemlandina bûkaniya xwe de ye, stêran jî li hawîrdorên wê govend girtine ketine dîlana milan. Xoşîn û nalîna avê ye, deriyayê rêwingî di ramanên cude-cude de di xew ve biribûn. Ez bi xwe bi fikir û ramanê xwe ve wekî ava deriya neqam ketibûm ramanên dûr û kûr!...Ev bîst salên koçberiya min in ku her ez xewnên nexweş dibînim, lê îşev di vê deriyayê de li eşqê siwar im. Rêwingiyekî bihêrz û dil ciwan im. Evê deriya mezin ya başûrê Europayê qenciyeke qencî bi min kiriye, ez bextiyar û kamuran im ku ez bûme rêwingiyê vê deryayê!?
Di nava wan lehiya fikir û ramanan de hespekî kumêt pêçav boz ji neqamiya ava deriyayê pêşberî min ve derket û hat ber min rawestiya û silav kir.

- Navê min Xemrevîn e. Ez im yê ku kul, derd û êş ji ber direvin, yan jî siwarê xwe ji ber wan dûr dikim, direvînim. Îcar tu kî yî !?
-Ez im yê ku jê re dibêjin lûsê derd û xeman! Ez im yê ku li gundê xwe, bajarê xwe, welatê xwe digerim!... Ez im yê ku paleyiya genimê herdu birayên mezin dikim, û karê xwe li ber dijwariya demsalên dijwar hiştiye. Ez im yê ku bêriya Qa….
- Min tu baş nas kirî! Kurdî. Koçberekî Kurdî ….Ez dikarim te çend kathijmêran ji nav kul û xeman birevînim, cihê tu dixwazî qasî dema rêwingiya te, te li deriya me, li nav beriya eşqê bigerînim.
- Ji kerema xwe min bibe bajar û bajarokan…Gund û çîmenan…. Ez dikim gurbikim findên çarşemban…..
-Li Ser, serî û herdu çavan, were ser pişta Xemrevîn.
Xemrevîn wekî teyrê başûk li ser deriya başûr re dibeziya, nizanim dem çiqas derbas dibû, lê ya ku hestê min hejand, pirça serê min rabûbû ser xwe û pêre-pêre êşekê giran avête serê min û zimênî bi herdu guhên min ket, ew jî, nalîn û îska-îska keçika hifdeh salî ji aliyê newal û kopikên çiyayê Meqlûb dihat. Mirov dizanî ku nalîn nalînên poşmanan ne, ji nalîn û hêstiran erda pîroz, qûbên Laliş dihajiyan, ava kaniya sipî bi hêrz lem-lem bûbû……
- Xemrevîn!...Ez di bextê te de, tu bizîvire, me rêya rêwingiyê şaş kir, hestê min ji serî heta neynûkên lingan direhilin….
Min herdu ling li bin zikê Xemrevîn dan, demek derbas dibû, aveke bi xûmîn û xûşa-xûş pireke ji dema salan pêmayî!…. Em li kuderê ne…Qorzîkek sê kûça…!!??
- Evder jê re dibêjin ava mezin, pira Bafê….
Êdî kete dilê min ku serxweşiyekê bidim helbestvanê hêja Emerê Lalê…
- Xemrevîn îcar rêya me rast e. Her weha bidomîne…
Xemrevîn serbilind li ser kopik û beran re li ser hacetên bîrkolanê (Betrûl) ku bi sed mitran di nava çaqên namûsa kurdên rojava de, di erda wan gihandine ava deriyayê!!..Xemrevîn diqevize, ez jî ketime dilxweşiyekê ku ev bîst sal qediyan, min dilxweşiya weha nedîtiye!... Ez bi xwe jî nizanim sedem çi ye!? Di ber çavê min ketin Gorên sipî, Xemrevîn jî berê xwe dabû bakûr û ber bi jor ve hildikşiya . Xûşîna aveke hêdî-hêdî wekî tu dibe ev xûşîna han, ev ava han li min bi xwe xerîb nayê!?...Mirov rageş dikir. Ez bi xwe jî ba bilind bûbûm, sed siwar li ser rima min hatiye nivîsîn û her sedem nizanim!!...
Gihîştine mirovekî navser (kalemêr)
- Mamo ev erda han çi erd e… tu bi xwe kî yî…tu ji kuderê tê û diçê kuderê….Cima merdalên vî warî hîn di xewa sibê de ne…Çima û Çima… Kîn e, kanî, kuda, bêdeng, bêtevger,……..,……..,…..????
Kalemêr piştî demeke xweş ku li bejin û bala min, li rûdêm û çavên min temaşe kir pêre-pêre serê xwe hejand wekî ku bêje; Min tu nas kirî! Kalo qasekê bê deng ma paşê li ser milê rast ve li min zîvirî û weha got:
Ev erda pîroz ku tu pirsa wê dikî, warê kurdan e. Ez kurdekî pêmayê êla Hevêrka me, ji şahiya bajarê Qamişlokê têm, wek ku tu dibînî, ez ber jor ve hildikşim. Rast e asoyeke dûr e, lê omîd mezin e û bawerî pir hêrz e. Lewma jî bûma rêwingiyê miha nîsanê. Tu wê çirawîska (find) aaa han dibînî, rast e aso ye dûr e lê çiqasî tu xwe ber bi wê ve hildikşînî çirawîsk geş dibe aso jî nêzîk dibe. Birazî merdalên vî warî di xewa sibê de namînin! Wek min gote te ew çûne şahiya Qamişlokê, ev sê şev, sê rojên me ne ku li Qamişlokê Şevberata (Şev-erat). hinek ji ciwanan mêvanê Cegirxwîn in Cegirxwîn jî helbesta kurdî ji wan re dixwîne, hinek ji qîz û lawan mêvanên hunermendê hêja Mihemed Şêxo ne, mil dane hev dîlana kurdî dikin, Şêxo jî qeyd û benda li ser wan dibêje. Ewî bi xwe gotiye ku “Hemu Adaran hûm min şiyarkin” . Em çûn jibo ku wî şiyar kin.
- Mamo tu natirsî ji guran, hirç û keftaran, tu vê şeva han ber vî çemî ve ketî rê !?...
- Birazî mirovê ku netirse ew ne mirov e!.. Ma kesek heye ku netirse!? Lê Mamê te xizmetkarê warê xwe ye, heçî em in, yê ku hûn ji wan re dibêjin bav-kal, em di dîwan, civaka namûs û şerefê de perwerde bûne. Tu bala xwe bide ji bajarkê Tirbespiyê çem û çem, Cerih û Cerih, ji gorstanê sipî heta diyarê Felekê ji Tirbespiyê heta bi kaniyên Şêhadir (Şêx Qadir), ji bajarok di nav hemu gund û gundikan re rêwingiyekî li ser xwîna mêr û mêrxasan re derbas dibe. Ji kuştiyên fermanan, ji yên bi destê dijimin beg û axan, ji yên sînor û mayînann(bûmban) ji yên heps û zîndanan., belê li ser kul û kederên penaber û koçerên welatê biyaniyan re derbas dibim . Ez im yê ku jê re dibêjin; Rêwingiyê miha nîsanê. Silavên mamê xwe bigihîne hemû rêwnigiyên rêya dûr, yên deriya başûr yên Europayê, ji bo wan bêje; Qamişlo li benda we ye, pêwîstiya wê bi pênûsa we heye, bi helbest, wêneker rêziman û hunermendiya we heye. Ji bo neviyên mamê xwe û azadiya wan biramin, ji bo xweşî û xweşkaya Tirbespiyê û Cerihê biramin. Belê ji bo Qamişlo û Kobanê biramin.. Birazî ji mamê xwe hes bike, ji bo xatirê ku tu bikarî karekî ji cîran, gund tevaya Kurdistaniya re bikî


Ez bûm rêwingiyê miha nîsanê. Ez bûm mêvanê deriya Başûrê Europayê, mêvanê melûlvanekî kurdê dilsoz û rûdêmgeş kekê min Mizgîn. Ez bi rêzimanan re, bi helbestvan re, wênekar û hunermend re, belê bi rojnamevanan re bûm hevalbend û xizmetkarê warê rêwingiyên miha nîsanê.




10.05.07 Husum, Elmaniya

amercelik@hotmail.de